February 22 Πωλείται κάρτα σύνδεσης VODAFONE CU με πανεύκολο αριθμό "6983-364.000" αχρησιμοποίητη και κλειστή στο φάκελο της.
O αριθμός αγοράστηκε COSMOTE, και με δηλωμένα μου στοιχεία μέσω φορητότητας μετατράπηκε σε VODAFONE, εχει δηλωμένα στοιχεία δικά μου, για την περιπτωση κλοπής ή απώλειας, και χρειάζεται μόνο μεταβίβαση στοιχείων, διαδικασία και υπόθεσης 5 λεπτών σε κατάστημα VODAFONE... Eίναι μόνιμα κλειδωμένη στο συρτάρι!
Όποιος-α ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει μαζί μου...
 Χαρίζεται κάρτα σύνδεσης WIND (F2G) με αριθμό 6908-692.567 Σφραγισμένη με μεβράνη ασφαλείας!
Είναι κάρτα σύνδεσης που μοιράζανε στο περίπτερο της WIND, στην έκθεση
σαλονιού αυτοκινήτων που είχα πάει στις 02/10/2008 στην Αθήνα...
Όποιος-α ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει μαζι μου να του την στείλω...
February 09 "Mια φορά και έναν καιρό"συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος
της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η Τρέλα
αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανίατη πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε:
'Τι είναι το κρυφτό;'
Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά
άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την
Απάθεια (την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα) να παίξουν κι αυτοί.
"Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν":
Η Αλήθεια: δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια
στιγμή θα την αποκάλυπταν,
H Υπεροψία: έβρισκε το παιχνίδι χαζό.
και η
Δειλία: δεν ήθελε να ρισκάρει.
Ένα, δύο, τρία, άρχισε να μετράει η Τρέλα.
Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά.
Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε.
Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς
και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του
Θριάμβου ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο
ψηλό δέντρο.
Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε
της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε
την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.
Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν.
Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού.
Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.
Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις
κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε
εκεί.
....1000,μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.
Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύμακριά.
Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για Θεολογία.
Ένιωσε τον ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου
και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο
να βρει και τον
Θρίαμβο.
Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.
Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα.
Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα,
σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα
παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει
νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου.
Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια.
"ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ;"
"Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα"
"Mια φορά κι ένα καιρό"
υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν
τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε
πίσω. Ηθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Οταν το νησί άρχισε
να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μιά λαμπρή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει:
- «Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»
- «Οχι, δεν μπορώ» απάντησε ο πλούτος. Εχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
- «Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
- «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιo πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια.
- «Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου»
- «Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε
σημασία. Ηταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά
βοήθεια.
"Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:"
- «Αγάπη, έλα προς εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου».
Ηταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά
ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε ρώτησε τη Γνώση:
- «Γνώση, ποιός με βοήθησε;»
- «Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
- «Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
<<Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη...>>
February 05 Θέλω να ερωτευτώ............. να νιώσω σαν ένα μικρό χαζό παιδί που ξεγυμνώνει την καρδιά του χωρίς γιατί , πρέπει και κανόνες...
Θέλω να ερωτευτώ..............να τρέξω σε μέρη ανθηρά όπου τα μάτια μου θα γελάνε και θα λάμπουν από χάρά...
Θέλω να ερωτευτώ .............να είμαι αυτός που είμαι χωρίς γυάλινες μάσκες και πορσελάνινα προσωπεία...
Θέλω να ερωτευτώ..............να νιώσω την ψυχή μου να χτυπά , να χτυπά τόσο δυνατά που να μου ρχεται να σκάσω...
Θέλω να ερωτευτώ..............να παίξω, να κλάψω, να δημιουργήσω, να χαρίσω, να αφεθώ...
Θέλώ να ερωτευθώ .............να βγω, να βγάλω τα παππούτσια
μου και να χορέυω όλο το βράδυ, θέλω φίλες, και κιθαρίτσα σε μια παραλία...
Θελω να ερωτευθώ .............να νιώσω ήρεμος σαν απαλό κύμα που
σκάει στην ακροθαλασσιά, να ταξιδέψω σε μέρη του μυαλού μου κρυφά
και μακρινά , να ονειρευτώ , να ανακαλύψω
Θέλω να ερωτευθώ...............να συγχωρέσω, να αφήσω περιθώριο για 2ή ευκαιρία, να δεχτώ και να αγαπήσω...
Θέλω να ερωτευθώ...............ΞΑΝΑ ΞΑΝΑ + ΞΑΝΑ κάθε λεπτό να νιώσω ερωτευμένος με τον μαγικό κόσμο της αυλής του παραδείσου
της...
"Σαν αλχημιστής να βρω το χρυσάφι σε κάθε στιγμή , σε κάθε άνθρωπο, σε
κάθε χαμόγελο , σε κάθε πόνο , σε κάθε αγκαλιά , σε κάθε φιλί..."
"Θέλω να ερωτευθώ"
Πάντως
όπως και να'χει, σ'έναν κόσμο που λειτουργούν μόνο τα πρέπει, ναι
είναι δύσκολο κάτι τέτοιο ή μάλλον θέλει προσπάθεια για να είναι
εφικτό, ναι είναι εφικτό σκεφτείτε πως νιώθετε όταν ερωτεύεστε
πραγματικά...
Όλος ο κόσμος μοιάζει διαφορετικός, ξαφνικά όλοι οι άνθρωποι γύρω σας
φαίνονται γλυκήτατοι, δεν έχετε καμμία διάθεση να δώσετε στα άτομα που
γκρινιάζουν τροφή για λάσπες, τα προβλήματα φαίνονται πιο εύκολα, η υγεία σας είναι
σούπερ, η ομορφιά σας στα ύψη λάμπετε, κάνετε σαν μικρά χαριτωμένα
παιδιά, γελάτε χωρίς λόγο, συγκινείστε με χίλιους δύο λόγους τα
βλέπετε όλα όμορφα γιατί έχετε αφεθεί...
Δεν θα ήταν όμορφο αυτό το συναίσθημα να το ζούμε ακόμα και όταν δεν
ερωτευόμαστε κάποιον, αλλά την ίδια την ζωή; τον ήλιο που λάμπει, τα
αστέρια, το γεγονός ότι ζούμε αναπνέουμε-υπάρχουμε σε έναν κόσμο που
καθημερινά ακούς για ανίατες ξαφνικά ασθένειες , ότι δεν έχουμε να φάμε...
Δεν είμαι ουτοπικός ούτε αισιόδοξος, το αντίθετο, είμαι πολύ
απαισιόδοξος, βουρκώνω πολύ εύκολα, τα βλέπω όλα μισοάδεια, γκρινιάζω,
τρέχω στον αγώνα της
καθημερινότητας και της επιβίωσης και όλα όσα κάνουμε όλοι λίγο πολύ...
Απλά λίγες στιγμές που τα βλέπω όλα κατάμαυρα και απαίσια και υψώνω το
κεφάλι στον ουρανό και λέω θεέ μου ζω, υπάρχω, έχω υγεία, έχω τους
γονείς μου, τη δουλειά μου, ένα σπίτι να κοιμηθώ, ένα σπίτι να φάω
έχω τον εαυτό μου, τότε είναι αυτές οι στιγμές που ένα συναίσθημα
ηρεμίας και αγαλλίασης με πλημμυρίζει, είμαι εγώ ένα με τον εαυτό μου, οι
δύο μας και είμαστε τέλεια και όταν μπορείς να νιώσεις αυτό το
συναίσθημα απλά και μόνο με σένα, τότε και το ελάχιστο που πέρνεις από
το περιβάλλον φαντάζει μαγικό...
Αυτό θέλω, να αφεθώ να είμαι αυτός , ένα με τον εαυτό μου χωρίς "κριτική-πρέπει και κανόνες" και προσωπεία...
"Τελικά το πιο άσχημο σε αυτό τον κόσμο είναι ότι κανένας δεν είναι αυτό που είναι για αυτό μπερδευόμαστε..."
Τα δικά μας οράματα είναι φωλιασμένα μέσα μας, και δεν παρασύρονται απο
τον καταιγισμό των παραστάσεων που δεχόμαστε συνεχώς. Και πρέπει να
είμαστε πολύ προσεκτικοί για να ξαναβρουμε το δικό μας κόσμο της
φαντασίας και τις δικές μας επιθυμίες.
Η επιθυμία είναι ατομική όχι κοινωνική...
February 04 Σ'
ένα μαγεμένο βασίλειο όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν, ή
ίσως όπου οι άνθρωποι μεταφέρονται αδιάκοπα χωρίς να το
καταλαβαίνουν... Σ' ένα βασίλειο μαγεμένο όπου τα αφηρημένα πράγματα
γίνονται χειροπιαστά...
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό... μια πανέμορφη
λίμνη.
Ήταν
μια λίμνη με νερά κρυστάλλινα και καθαρά όπου κολυμπούσαν ψάρια όλων
των χρωμάτων, κι όπου όλες οι αποχρώσεις του πράσινου λαμπύριζαν
διαρκώς... Ως εκείνη τη μαγική και διάφανη λίμνη έφτασαν η θλίψη και η
οργή για να κάνουν μπάνιο παρέα.
Και οι δύο έβγαλαν τα ρούχα τους και, γυμνές, μπήκαν στη λίμνη.
Η
οργή, που βιαζόταν (όπως συμβαίνει πάντα στην οργή χωρίς να ξέρει
γιατί), έκανε μπάνιο στα γρήγορα, κι ακόμα πιο γρήγορα βγήκε απ' το
νερό... Αλλά η οργή είναι τυφλή ή, τέλος πάντων, δεν βλέπει ξεκάθαρα
την πραγματικότητα. Έτσι, γυμνή και καθαρή, φόρεσε βγαίνοντας απ' το
νερό το πρώτο ρούχο που βρήκε... Και συνέβη εκείνο το ρούχο να μην
είναι το δικό της αλλά της θλίψης...Κι έτσι, ντυμένη θλίψη, η οργή
έφυγε.
Πολύ ήρεμη, πολύ
γαλήνια, διατεθειμένη όπως πάντα να παραμείνει σε όποιο μέρος
βρίσκεται, η θλίψη τελείωσε το μπάνιο της και χωρίς καμία βιασύνη ή,
καλύτερα, χωρίς συναίσθηση του χρόνου που περνάει, τεμπέλικα και αργά,
βγήκε από τη λίμνη. Στην όχθη συνειδητοποίησε ότι τα ρούχα της δεν ήταν
πια εκεί. Όπως όλοι ξέρουμε, αν υπάρχει κάτι που δεν αρέσει καθόλου στη
θλίψη, είναι να μένει γυμνή. Έτσι, φόρεσε το μοναδικό ρούχο που υπήρχε
δίπλα στη λίμνη: το φόρεμα της οργής...
"Έτσι, ζήσανε αυτές κακά, κι'εγώ χειρότερα..."
Υ.Σ: Λένε
ότι από τότε, πολλές φορές συναντάμε την οργή τυφλή, σκληρή, τρομερή
και θυμωμένη. Αλλά αν σταματήσουμε για λίγο και κοιτάξουμε καλύτερα,
καταλαβαίνουμε ότι αυτή η οργή που βλέπουμε είναι μόνο μια μεταμφίεση,
κι ότι πίσω από την όψη της οργής, στην πραγματικότητα, κρύβεται η
Θλίψη.
January 08 Προχθές Βράδυ Τρίτης 06/01/2009 (ξημέρωμα Τετάρτης 07/01/2009), είδα αυτό το τόσο καταπληκτικό όνειρο που ακόμα δεν μπορώ να συνέλθω από το "ΣΟΚ", ξύπνησα το πρωί, και ένιωθα τόσο ερωτευμένος τόσο στον κόσμο μου, όσο ποτέ άλλη φορά... Τι μύνημα δηλαδή προσπαθούσε να μου μεταφέρει αυτό τ'όνειρο? Δηλαδή ρε γαμώτο, αν είναι δυνατόν...
Ήμουν λέει σε ένα γυμναστήριο (όχι στο SUMMIT που πηγαίνω),και ήταν η στιγμή που έφευγα, και πλησιάζοντας προς την έξοδο, πλησίασα εκεί στο ταμείο όπου ήταν εκεί η όμορφη πραγματικά κοπέλα (και ξανθιά μάλιστα, ΆΆΆΧΧΧ) και κάτι την ρώτησα δεν θυμάμαι ακριβώς, και αμέσως αυτή βγήκε απ'το γραφειάκι-ταμείο (ευτυχώς δεν είχε καθόλου κόσμο εκεί), με πλησίασε τόσο κοντά-τόσο δίπλα μου που εγώ τά'χοντας χαμένα με αγκάλιασε τόσο μα τόσο τρυφερά, και αμέσως πλησίασε τα χείλη μου, και άρχισε να μου δίνει ένα τόσο τρυφερό φιλί στα χείλη που έμεινα Μ@Λ@Κ@Σ. Ήταν τόσο τρυφερό φιλί (Όχι γλωσσόφιλο) μα τόσο ΤΡΥΦΕΡΟ με κεφαλαία γράμματα που νόμιζα ότι δεν ήταν όνειρο, ότι ήταν όλα αυτά πραγματικότητα. Είχε τόσο τρυφερά χείλη χριστέ μου, μα τόσο περιποιημένα, τόσο βελούδινα που πραγματικά ένιωθα θα λυποθυμούσα, θα της έμενα στα χέρια...
"ΜΕΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΌΤΙ ΞΎΠΝΗΣΑ"
Αλλά όταν ξύπνησα, θυμάμαι ότι ένιωθα τόσο ερωτευμένος που ήθελα να βάλω τα κλάμματα, ήθελα να την είχα μπροστά μου και να την κοιτούσα βαθιά στα μάτια λέγοντας της πόσο πολύ καλά μ'έκανε που ξέχασα κάθε μου πίκρα + πλήγωμα του παρελθόντος. Μακάρι να μην ξύπναγα ποτέ με ένα τέτοιο όνειρο, μακάρι να'μενα εκεί στο κρεββάτι και να μην ξανά-νοιγα ποτέ τα μάτια μου...
Τώρα τι μύνημα ήθελε να μου μεταφέρει αυτό τ'όνειρο, μακάρι να γνώριζα. Ήταν μύνημα που ήθελε να μου μεταφέρει κάτι προφητικό με την καλή ή την κακή έννοια? Δεν ξέρω ειλικρινά... μακάρι να υπήρχε ΚΑΠΟΙΑ-οιος να μου εξομολογηθεί αυτό που πραγματικά ήθελε να μου μεταφέρει αυτό το τόσο τρυφερό όνειρο, εάν φυσικά γνωρίζει από όνειρα...
December 28 Ekkίνηση 13:55
Αγαπητό μου ημερολόγιο...
Αλήθεια
πόσα πράγματα θα θέλαμε να πούμε σε πρόσωπα που μας πλήγωσαν, αλλά δεν
μπορούμε... πόσα λόγια θα θέλαμε να πούμε σε αγαπημένες που μας
πλήγωσαν, αλλά δεν προλάβαμε... πόσα συναισθήματα και σκέψεις άραγε
είναι μέσα μας και δεν έχουν βγει ποτέ προς τα έξω... πόσες βαθύτερες
ανάγκες που ποτέ δεν ξεστομίσαμε... Όλα όσα είναι μέσα μας είναι αληθινά για μας, γιατί είναι χωρίς φόβο, χωρίς απόρριψη, χωρίς κριτική... Ότι
αισθανόμαστε, ότι μας πονάει, ότι σκεφτόμαστε, ότι μας χαραποιεί, ότι
μας ανοίγει και ότι μας προβληματίζει είναι "σχέσεις¨
Μετά λοιπόν
από το χωρισμό αγαπητό ημερολόγιο, έγραψα ένα γράμμα,ένα γράμμα γεμάτο
σκέψεις... γιατί η σκέψη είναι ενέργεια και το συναίσθημα το κλειδί της
βαθύτερης σκέψης μας. Ένα γράμμα χωρισμού που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου...
Αγαπημένη μου Σε
εκτιμάω βαθύτατα. Σέβομαι τις επιθυμίες σου. Κατανοώ τις αντιδράσεις
σου. Ξέρω τι είναι οι συνειδητές ή όχι, έστω ασυνάρτητες
επιθυμίες ζωής. Που όταν δεν εκπληρώνονται, σκάβουν. Δεν έχουν συχνά
λογική, ούτε την χρειάζονται. Ισως έρχεται ένα τέλμα, χωρίς
συμβάντα. Είναι αυτό που λέμε «μπουκώσαμε», Τότε, η δίψα για γεγονότα
μεγαλύτερη και κάποιος πρέπει να ρίξει τη γροθιά στο μαχαίρι. Δεν
χρειάζεται καμμιά εξήγηση, ανάλυση. Ολα γίνονται έτσι. Η λογική εδώ δε
μετράει. Διότι... έτσι. Απλά κι ανθρώπινα. Κρατάμε ένα θησαυρό
κρυμμένο οι δυό μας. Που κανείς δε θα μπορέσει ποτέ να δεί, να νιώσει,
να προσμετρήσει την αξία του. Είναι οι στιγμές - αιώνες που μας έδωσαν
ζωή, απογείωση, όνειρα, ελπίδες, χαρές, λύπες, οδύνες, εντάσεις,
ηδονές, ζωή. Είναι ο δικός μας ανεξιχνίαστος, όμορφος θησαυρός. Επαιξε
το ρόλο του, μένει βαθειά μας κι ασυνείδητα μας οδηγεί. Με άξονα αυτό
το άλλο, το δικό μας ήθος. Είσαι ένα πλάσμα στα όρια της
τελειότητας. Για τα δικά μου μάτια. Οπως οι αλήθειες μου τις νύχτες.
Είναι στιγμιαία μοναδικές κι αψεγάδιαστες. Για να με κρατήσουν στη ζωή
ως το χάραμα. Σήμανες μιάν αφύπνιση οδυνηρή, αναγκαία, σωτήρια.
Χωρίς λόγια. Με δυό κινήσεις. Αιτιολογημένα. Σε ευχαριστώ, κι ας
πρόκειται για μιαν οδυνηρή, δημιουργική όμως αφύπνιση. Θα μου λείψει το
χάδι της. Δεν έχει υποκατάστατο. Ομως η επανάληψη, συχνά φθείρει. Είσαι
το ανεκτίμητο κομμάτι μου. Παράγεις γεγονότα, ζωή. Ευχαριστώ. Να
που είναι θέμα απόφασης καθοριστικής. Να μιλάμε για νέα αρχή κι όχι για
τέλος. Η αγκαλιά μου άδεια, προσφερόμενη, σου στέλνει την υπόσχεση μιάς
ζεστασιάς. Μη δειλιάσεις, μη σκύψεις, μη μετανιώσεις. Ζήσε τη χαρά μιάς
νέας αρχής. Νάσαι ευλογημένη όπου και νάσαι, σκεπασμένη με κείνη τη
δικιά σου αγιοσύνη, πέρα από θρησκείες. Ξέρω. Θέλει δύναμη. Την
έχω και την έχεις. Μη δειλιάζεις όταν το άστρο σου σε καλεί σε νέους
δρόμους. Ηρεμος πολύ. Η αγρανάπαυση, που κάνει τους αγρούς
γονιμότερους. Νίκη δεν είναι απλά το ξεπέρασμα του πόνου. Είναι να
βρείς τα κομμάτια σου, να συνθέσεις τη νέα εικόνα σου. Ετσι. Διαθέσιμη
κι επιλέγουσα. Κάνε χαρά το απρόσμενο του αύριο. Το άγνωστο π
έρχεται και μην αφήσεις τίποτα στην τύχη. Τίμησε με την προσφορά του
εαυτού σου τους ελάχιστους που έχουν άξία. Εκλεκτικός και όμορφος,
σπάνιος , λατρευτικός κι απέραντος... Είσαι. Δεν πονάω. Δεν
χαίρομαι. Ετσι ουδέτερη, φαινομενικά αδρανής, εσωτερικά σε εγρήγορση,
ασχολούμαι με τα πρακτικά που θέλουν λύση, για να είναι η
καθημερινότητα ήπια. Σε σκέφτομαι τρυφερά. Αλλιώς θα πρόδινα τον εαυτό
μου. Η αναντιστοιχία του βαθύτερου είναι "σου", με τις επιλογές και
τον τρόπο ζωής, πονάει. Ομως όταν νιώθεις ότι δεν θέλεις άλλο κάτι, δεν
το απορρίπτεις απαραίτητα ως αξία. Απλά δεν σου κάνει. Οπως το λάθος,
να λέμε αυτό είναι όμορφο, ενώ το σωστό είναι, αυτό μου αρέσει. Δεν
είναι τυχαίο ότι πασχίζεις να βρείς δρόμους στις παρυφές της
δημιουργίας, στη μουσική, στη ζωγραφική, στο θέατρο, στις τέχνες. Γιατί
κατάλαβες, πως άφησες να σου επιβάλλουν ως κυρίαρχο, το πως είναι το
στήθος σου για τα πρώτυπά τους και αγνόησες πως πρέπει να είναι η ψυχή
σου, για να νιώσεις λεύτερος και να γεύεσαι - στιγμές - την ευτυχία. Σε
φαντάζομαι όπως και πριν να φουσκώνεις το στήθος σε βαθειά ανάσα και να
σπας τα κελύφη τους. Κι ας σε τρομάζουν οι επιλογές και κυρίως οι
αποφάσεις. Κι όμως, είναι όλα τόσο απλά, όσο και δαπανηρά σε κάματο.
Δες πόσο όμορφο είναι αυτό καθαυτό το ταξείδι κι όχι ο προορισμός. Πάλεψε
- αφού ανακαλύψεις τις κρυμμένες χρόνια επιθυμίες - να ξεκινήσεις το
ταξείδι. Μην αφήνεσαι στα χέρια κανενός. Μη φοράς μάσκες για να είσαι
αρεστός στους άλλους. Το εγώ μας, η συνεχής προσπάθεια για δικαιολογία
ύπαρξης, δεν μπορεί νάχει στόχο την αποδοχή από τους άλλους, αλλά την
καθημερινή ικανοποίηση ότι περνάμε κι άλλο σταθμό στο ταξείδι. Μην
αναζητάς αιτίες αλλού. Ποτέ δεν φταίνε οι άλλοι. Αυτοί είναι αυτοί που
είναι. Εμείς τι κάνουμε... Κανείς δεν φταίει. Υπαίτιοι δεν υπάρχουν
παρά μόνον εμείς. Οχι γιατί δεν αδράξαμε ευκαιρίες και στιγμές, αλλά
γιατί αφήσαμε μαγνήτες να αποπροσανατπολίσουν τις πυξίδες μας. Απόλυτη
ταύτιση δεν υπάρχει. Το έμαθα πιά. Την κατασκευάσαμε, γιατί απλά την
έχουμε ανάγκη. Η επιλογή όμως του άλλου, που θεωρούμε ότι ταυτίζεται με
μας, είναι η καθοριστική πράξη. Η διάσταση άλλωστε που μετράει, είναι η
αντοχή στον πόνο, που σε κάνει να αναδύεσαι από την καθημερινή φθορά
και σε κάνει γενναίο, λειτουργώντας καθαρτήρια. Δεν ξέρω που θα σε
βγάλει η δοκιμασία των ημερών. Η αναδιάταξη, η οργάνωση επιθυμιών, η
λήψη αποφάσεων, έτσι κι αλλιώς γόνιμη. Αποφάσισε κι ας κάνεις λάθος.
Τουλάχιστον θα έχεις μετανιώσει για μιά κίνηση. Με όποιο τίμημα.Ποιός
άλλωστε θα προδιαγράψει αποτελέσματα; Και πώς θα ζούσαμε με σίγουρη
πρόβλεψη ζωής; Ποιό το νόημα; Σκέφτηκες αλήθεια, αν δεν είχες
τόσην εξοικείωση μαζί μου, ότι το βάρος, η σημασία, το βάθος των λόγων
μου θα ήταν άλλο; Κοίταξες γύρω σου; Βρήκες το ουσιώδες στις επιθυμίες
που εμφανίζονται ανάγκες; Η πραγματική αγάπη δεν ορίζεται. Δεν
έχει όρια. Οπως στις πραγματικές επιθυμίες. Στην πραγματική αγάπη,
υπάρχει θυσία, κάματος, ανταμοιβή, δώσιμο ψυχής, ζωής. Είναι αυτή η
υπέρβαση που τυφλώνει και γι αυτό εία όμορφη.Συμφιλίωση με τον εαυτό
μας τώρα. Γιατί αν όχι, πώς θα πλησιάσουμε τους άλλους; Τώρα
αίσθηση ελευθερίας. Θα αποφασίζω, θα επιλέγω μόνη μου. Απροσδιόριστη
χαρά για το απρόσμενο του αύριο. Ομως δεν είναι, δεν μπορεί να είναι
αποτυχία οτι κατάφερα να ζήσω τόσα και έτσι μαζί σου. Είναι μέγιστη
αμοιβαία επιτυχία. Μόνο που είχε ορισμένη διάρκεια. Απόλυτη ηρεμία.
Ανασυγκρότηση. Γύρισμα της πλάτης στις πληγές του χτές. Το βλέμμα
μπροστά. Υπάρχουν κι ευτυχισμένες μοναξιές... Σε ευχαριστώ για ότι
ζήσαμε. Σε ευχαριστώ για την εγερτήρια τελευταία σου κίνηση, που
κατέδειξε το τέλμα που αφήνουμε. Σέυχαριστω για την "ΠΡΟΔΩΣΙΑ" και το τελευταίο φιλί όπως ο Ιούδας τον Ιησού Χριστό, όπως Είναι μεγάλο βήμα να συναποφασίζουμε
το χωρισμό, γλυκά κι ανθρώπινα, παρά την οδύνη. Ολόψυχα, νάσαι καλά,
αλλά τώρα δεν είναι στο ρόλο μου να βοηθήσω. Σε ευχαριστώ
αγαπημένη των καιρών...
Φινάλλε 16:55
December 26 ...Κάναμε όνειρα όταν γνωριστήκαμε, o ένας για
τον άλλο και ας μην ξέραμε αν θα τύχει να 'μαστε ποτέ μαζί.
Σκεφτόμασταν αν θα γίνει ποτέ ο ένας κτήμα του άλλου. Ζούσαμε χωριά μα
με την γλύκα του έρωτα. Έρωτας... Αυτός που όταν σε σημαδέψει στην
καρδιά ξυπνάς ασθάνεσαι αναπνάεις ζεις Μόνο με μια σκέψη... Την εικόνα
της. Σκεφτόμασταν πότε ο ένας θα αντυκρίσει τον άλλο. Ζούσαμε
χαρούμενοι, αντιμετωπίζοντας το αύριο στα μάτια. Μα τώρα δεν είμαστε μαζί
και έχουν χαθεί τα πάντα...
Αυτό το μυστήριο που λέγεται έρωτας... σβήνετε στάλα στάλα.
Έρωτας. .. Τι μυστήριο; Η μήπως απάτη μεγάλη; Δεν Σε έχω μα νιώθω πως δεν
έγινες ποτέ δικιά μου. Δεν έγινες ποτέ το αλλο μου μισό. Είσαι μακριά και
μου λείπεις, δεν είσαι δίπλα μου μα πάλι λείπεις. Δεν είσαι εδώ και πονάω...
Όσο ήμασταν μαζί, μου έλεγες ψέματα πολλά όμως εγώ ήμουν τόσο, ερωτευμένος που δεν έδινα σημασία...
Κάτι τέτοιες μέρες που τα όνειρα βαραίνουν
την ψυχή και αναζητούν μια στέγη, μια συννεφιά σκιάζει την ψυχή μου...
Ψάχνω έναν ήλιο σε μάτια αγαπημένων, που έψαχναν να βρουν κόκκινες
πεταλούδες σε δάση σκοτεινά και χάθηκαν για πάντα. Τα όνειρα ξημέρωσαν
σε λασπωμένους δρόμους, τα μάτια που τα έβλεπαν γεράσανε
προσμένωντας...
Θα σε θυμάμαι πάντα. Ήσουν και θα είσαι ότι
καλύτερο έχω ζήσει. Θα σ' αγαπώ όσα χρόνια κι αν περάσουν και θα ελπίζω πάντα την επιστροφή σου. Ακόμα και τώρα
που κάποιος άλλος έχει πάρει τη θέση μου στην καρδιά σου, Μου λείπεις υπερβολικά, σ' αγάπησα όσο καμμιά άλλη. Οπότε με
ψάξεις θα' μαι εδώ για σένα. . Η
φωνή σου έχει σημαδέψει την ψυχή μου και η σκιά σου πλανιέται πάντα
γύρω μου, όμως εσύ η ίδια εισαι μακριά. Δεν σ' ενδιαφέρει πια που
βρίσκομαι και τι κάνω όμως δεν πειράζει, σε καταλαβαίνω. Δεν ξέρω αν αυτά που γράφω θα βγούν κάπου μα δεν αντέχω, πρέπει
κάποτε να καταφέρω να πω αυτά που νιώθω. Έχει περάσει πολύ καιρός από
τότε που ήμασταν μαζί, μα αυτή η γεύση απ' τα παλιά συνεχίζει να με
βασανίζει κι ένα αναπάντητο γιατί τρέμει στα χείλη μου. Ελπίζω κάποτε να ξαναβρεθώ στην καρδιά
σου. Με απεριόριστη αγάπη...
December 24
Εκκίνηση: 19:00
24
Δεκεμβρίου 2008! Παραμονή Χριστουγέννων 2008 και τελικά βλέπω όπως
προέβλεπα εδώ και 2 συγκεκριμένες εβδομάδες, οτι αυτα είναι τα
χειροτερα Χριστουγεννα της ζωής μου. Πραγματικά δεν υπάρχει χειρότερη + μεγαλύτερη πίκρα από το να σε Προδίδουν μέσα σε μια αγάπη και ταυτοχρονα να σου κάνουν το καλύτερο δωρο των Χριστουγεννων: "έναν τελειο-όμορφο+παρα πολυ ρομαντικό χωρισμό" (ειρωνικά)! Και μετά να σου λέει και το Σοφό τραγούδι του Στέλιου Ρόκκου: "Μα δεν τελειώνουν, οι μεγαλες αγάπες δεν τελειώνουν, πονανε-υποφερουνε-ματώνουν, κι'αρχιζουν πάλι απ'την αρχή"
που για μερικούς ειναι σοφό και το πιστεύουν αυτό, αλλα τελικά βλέπω
οτι δεν είναι ετσι τα πραγματα και αυτό ειναι μ@λ@κίες, γιατί αυτά
συμβαίνουν μόνο στα έργα και στις τηλεοράσεις και συνήθως με επώνυμους.
Μακάρι να ήταν έτσι και ν'αρχιζαν ολες οι μεγαλες αγαπες απ'την αρχή
αλλα δυστυχως αυτα συμβαινουν μονο στα παραμύθια (περα απ'αυτα που ανεφερα προηγουμένως) Αγαπάς
τον άλλον γι'αυτο που ειναι, του δινεις πραγματα επειδη το θες κι'εσυ
πραγματικα και τελικα τι αποκομιζεις στο τελος? Μια διαγραφή με το ετσι
θελω, και μετα "...σαν το μπλουζάκι με πετάς στα λερωμένα" όπως λεει
και ένα τραγούδι του Σάκη Ρουβά. Αλλά εγώ δεν χρειάζομαι συστάσεις,
εξάλλου εχω γεννηθεί μόνο για να πληγώνομαι και για τίποτα άλλο. Και μετά σου λένε: "έχε αυτοπεποίθηση",
μα πώς να εχεις οταν κάθε φορά σε προδίδουν? Καθε φορα που λες: δεν
μπορεί αυτη θα ειναι διαφορετική, δεν θα ειναι σαν την αλλην θα ειναι
πιο ετσι-πιο αλλιώς κλπ απο την προηγούμενη, και στο τελος
αποδυκνειεται οτι ειναι ιδια σαν την προηγούμενη, λες Άϊ στο καλό μου
μέσα... μετά δεν ειναι λογικό να πιστευεις τα ιδια και για την επόμενη?
Ασχετα που η καθε μια επομενη σου τονιζει οτι εγω δεν ειμαι σαν την
προηγουμενη. Πως να πιστεψεις μετά? Και ενα ρητό λέει: "H EMΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΧΤΙΖΕΤΑΙ -- ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ" αλλά πως να ξεκινησεις να χτιζεις οταν ψυχολογικά εχεις γινει κουρέλι? Όταν εχεις χασει πλεον ΟΡΙΣΤΙΚΑ την αυτοπεποίθηση σου?
Ειναι το ιδιο πραγμα με κοπέλα Π.Χ που πεφτει θυμα βιασμού από 2-3
αν8ρωπους ανα καποια τακτα χρονικα διαστηματα προσπαθωντας να φτιαξει
την προσωπικη της ζωη, και μετα ερχεσαι εσυ στη ζωη της, ε δεν ειναι
λογικο να νομιζει οτι και εσυ εισαι μαλλον το ιδιο με τους αλλους? οτι
μαλλον και εσυ ψαχνεσαι μονο για κατι σεξουαλικό και να νιωθει
μπερδεμενη και να μην εχει αυτοπεποίθηση? Ενω εσυ θα'σαι κατι διαφορετικό πραγματικά ομως,
πως να καταλαβει αυτη οτι εσυ διαφερεις οτι δεν εισαι σαν τους αλλους?
Με τι αυτοπεποιθηση οταν οι προηγούμενοι της την εχουν κανει
συντρίμμια? Εκει θελω να καταληξω με την δική μου αυτοπεποίθηση. Παραμονή Χριστουγέννων και ακόμα απορώ πως αντέχω? πως δεν εχω γκρεμιστεί ακόμα... Μα να υπαρχει τετοια αχαριστία? τετοια ΠΡΟΔΩΣΙΑ στην ζωη μας?
να μην εκτιμαει ο αλλος τιποτα? μα τιποτα? Γιατί οταν παιρνεις την
αποφαση να αναγγειλεις κατι χωρις να ξερει ο αλλος τι θ'ακουσει και
αμεσως η λέξη κλειδί που ακουγεται ειναι χωρισμός, αμεσως του ΑΚΥΡΩΝΕΙΣ
αυτα που ειχε κανει για σενα... ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ επιβεβαιώνοντας του οτι
τελικά δεν εκτιμησες τιποτα και ετσι ειναι... Αλλα βλεπεις ειναι τόσο
ευκολο σημερα στην ζωή μας να γκρεμιζουμε τα παντα μεσα σε λιγα λεπτα
μη συνηδητοποιωντας το μεγεθος της αγαπης που παρείχαμε, ουτε καν την
διαρκεια της αγάπης, 1 χρόνο - 2 χρόνια ή και 3 χρόνια και η-ο αλλος-η
να στα γκρεμιζει ετσι, να στα ακυρωνει ολα ετσι τοσο απλα σαν να μην
συμβαινει τιποτα... αντε μετα εσυ που την εχεις αγαπησει
αληθινα-πραγματικα να μην σου'ρχονται τρελλες στο μυαλο (εννοώντας ΜΠΑΜ+ΚΑΤΩ ξερεις τι εννοώ) Aντε
μετα να ξεκινησεις να χτίζεις πάάάάάλι από την αρχή πράγματα +
πραγματα... με τι ψυχολογία? Με τι κουράγιο? Όταν τα μάτια σου δεν
μπορούν να δουν από τα δακρυα, η καρδιά σου δεν λειτουργεί κανονικά
αναγνωρίζοντας οτι εκανε λαθος και δεν αξιζε η εγκριση που εδωσε στην
αρχή του ενθουσιασμού και πληγωσε και αυτη αλυσιδωτά την ψυχή σου? Για
ολα τα πραγματα στην ζωη υπαρχουν αλυσιδωτες αντιδρασεις... Τι να πω ρε
γαμώτο... καμμιά σωστή καμμια που να μου βουλώσει το στόμα να με βγαλει
άκυρο σ'αυτα όλα που αποτελούν απλά και μόνο δική μου άποψη... Και μετα
σου λενε το 2008 που ηταν ΔΙΣΕΚΤΟ πραγματικα μου βγηκε αληθινο και
ενεργησε στο να παθω αυτο-εκεινο-τ'άλλο. Τελικά νομίζω οτι μάλλον τα
δίσεκτα έτοι πρεπει να τα υπολογίζω και όχι να τα έχω γραμμένα, αυτό
μάλλον πρεπει να παραδεχτώ...
Φινάλλε: 21:10
December 09
Όλες ίδιες ειναι τελικα (και μιλάω για το συγκεκριμένο μερίδιο για τις
ΑΧΑΡΙΣΤΕΣ+ΠΡΟΔΩΤΡΕΣ αυτές που εκμεταλλεύονται όλους αυτούς που ενώ δεν
έχουν κάνει τίποτα, στο τέλος πάντα την πληρώνουν, γιατι σαφως υπαρχουν
και καλά παιδιά και καλές ψυχές που δεν εχουν καμμια σχεση με τις αλλες
τις ΤΣΟΥΛΙΤΣΕΣ). Μονο να σ'εκμεταλλεύονται ξέρουν και να σε
πληγώνουν... τους δίνεις αυτά που θέλουν επειδή το θες και εσύ, και
αυτές τα εκμεταλλεύονται... σου λενε ολα ειναι καλά ή αν φαινονται (και
καλά) κουρασμενες μελαγχολικές κλπ ξηγιούνται του τύπου: "ειναι λόγω
δουλειας-σχολείου-είναι λόγω φροντιστηρίου ή γενικά λόγω του φόρτου της
ημέρας κλπ" και στην ουσία ειναι ήδη λερωμένες με το φαρμάκι της
πουστιας-της υποκρισίας και της εκμετάλλευσης πίσω απ'την πλάτη σου...
αντί να εχουν το θαρρος να σου πουν στα ισια+χυμα οτι:
"NAI ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΕΠΕΙΔΗ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ ΑΛΛΟΝ, (( Ή ΣΕ ΕΙΧΑ
ΜΟΝΟ+ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΟΥ Ή ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΘΑ ΞΕΧΝΟΥΣΑ ΤΟΝ
ΠΡΩΗΝ ΜΟΥ)) Ή ΕΠΕΙΔΗ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΥΤΗ Η ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ, Ή ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΤΣΙΟ,
ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΕ ΑΠΑΤΗΣΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΜΕ"
Προτιμούν
τα 10 Ψεμματα που πονούν περισσότερο από 1 αλήθεια, και σου λένε και
μετά εγώ είμαι σωστή κράζοντας κάποιες άλλες που μπορεί να έχουν κάνει
αυτές πουστιές στους δικούς τους, ενώ στην πραγματικότητα κάνουν και
αυτές τις ίδιες πουστιές με εκείνες... Μόνο να περνάνε καλά θέλουν,
μόνο φάσεις, μόνο να περνάνε την ώρα τους, και μόνο για το κρεββάτι
νοιάζονται (οι περισσότερες), άσχετα αν στην αρχή υποκρίνονται ότι σε
θέλουν για σοβαρή-σταθερή+ΜΟΝΟγαμική σχέση ή γενικά για κάτι έμπιστο
και όχι για ελεύθερη σχέση που στην ουσία αυτό κοιτάνε
όλες......ευτυχώς που εγώ δεν κοιτάω την άλλη σαν σεξουαλικό
αντικείμενο,ούτε σαν ενα σκευος ηδονής ή πλάσμα μόνο για να προσφερει
απολαυσεις ή μόνο για να ταίζω το κάτω κεφάλι,μιας και εγώ συνεργάζομαι
με την καρδιά μου και όχι το μυαλό μου γιατί αυτο τα κάνει όλα στην
ζωή,αυτό καθορίζει τις ενέργειες μας για την μοίρα μας... ΚΑΜΜΙΑ
ΣΩΣΤΗ... ΚΑΜΜΙΑ απ'αυτές που λέμε "παιδί από σπίτι-παιδί ψυχούλα..."
που θέλει να παίρνει μόνο αυτό που θα ζητάει:"AΓΑΠΗ" και μόνο...
April 25 Δεν μπορω να καταλαβω πόσο Μ@Λ@ΚΕΣ ειναι ολοι αυτοί+αυτές που ενω βριζουν ΧΡΙΣΤΟ-ΠΑΝΑΓΙΕΣ καθε μερα,εχουν το θρασος να πηγαινουν και μετα στην εκκλησια, και να εχουν ακομα πιο πολυ θρασος και να αναβουν και 1 κερί και να ευχονται μετα να τους εχει καλα ο Θεός-η παναγία κλπ. Και δεν φτανει μονο αυτο, να πηγαινουν και για Ανάσταση και να μου το παιζουν ολοι+ολες ΑΘΩΕΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ, ολοι+ολες ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΑ ΑΤΟΜΑ, ανθρωποι της εκκλησιας κλπ τα μουνόπανα του κερατα! Και οταν τυχει να πεσεις σε καμμια ξεκωλιαρα ή σε κανα μ@λ@κ@ (οταν βριζεις εσύ) να αρχιζει να σου λεει: Τι βριζεις ρε μεγαλε την παναγία ή τον χριστό,τι σου εκανε και κατι τετοια. , εκεινη την στιγμή σου'χεται να βγαλεις τον πραγματικο σου εαυτο και να τον αρχίσεις στα μπουκέτα...! Μόνο οταν εχουμε Μεγάλη εβδομάδα + Χριστούγεννα θυμουνται να το παιζουν ολοι ανθρωπακια του θεου και θρησκευομενα ατομα... ενω οταν τελειωνει η μεγαλη εβδομαδα + τα Χριστούγεννα, βγαινουν στον δρομο και η Χριστοπαναγία ειναι μερος του προγραμματος τους, όπως η λέξη Μ@Λ@Κ@ που σημερα 2008 δεν θεωρειται καν υβριστική όπως για παραδειγμα που λεμε στον-ην φιλο-η μας: ""ρε μ@λ@κ@ τι θα κανουμε σημερα, που θα παμε σημερα κλπ κλπ""! Δεν μπορουν αν δεν τις βγάλουν, θα σκάσουν! Για να μην πω για τις ΚωλόΓΡΙΕΣ + τους Κωλόγερους που ενω καποτε μικρα παιδακια βριζανε μεχρι αηδιας (που λεει ο λόγος μέχρι αηδίας), φτασανε τωρα στα γεραματα και να το παιζουν οι σωτηρες και μαθητες του Ιησου τα κωλογεροντάκια που μου ειναι και με το 1 πόδι στα ταφο... τα γερόντια του κερατά! Και το άλλο? Να σε ακουσουν τα γεροντια να βριζεις παναγιες+χριστούς και να σου λενε: "πωπω αμαρτια, θα σου καψει ο θεος την γλωσσα" και κατι τετοιες παπαριές, λες και αυτα μικρα δεν εβριζαν, ηταν αθωες περιστερουλες... τωρα ξαφνικα στα γεραματα φτασανε να πιστευουν μεχρι σκασμού... τα κωλογεροντια του κερατα... Άϊ-Σιχτίρ μπειτε στον ταφο σας... ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΟΙΑΣΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ Μ@Λ@Κ@ (και θα εξηγησω πιο κατω τι εννοω μ'αυτο) ΠΟΥ ΕΝΩ ΒΡΙΖΕΙ ΑΒΕΡΤΑ ΤΙΣ ΧΡΙΣΤΟ-ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΠΑΤΑΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ Ή ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ Η ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΥΡΙΩΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΘΛΙΜΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ + ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΕΝΩ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΙΜΟΝΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ Η ΜΗΧΑΝΗΣ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ ΤΑ ΚΑΝΤΗΛΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟ Α-Β-Γ ΠΡΑΓΜΑ.ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ? ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ? ΚΑΛΑ ΤΩΡΑ... ΜΗΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΚΑΠΟΙΟΣ, ΑΜΕΣΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΟΔΗΓΟΥΜΕ Η ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΤΟΝ ΕΠΙΠΛΗΞΑΜΕ... ΤΟ ΒΡΙΣΙΔΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΑΣ... ΕΞΑΛΛΟΥ ΤΟ 80% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ-ΔΙΠΛΟΠΡΟΣΩΠΟΙ + ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΟΣΟ ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ... ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΧΡΙΣΤΟΠΑΝΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ-ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ-ΠΑΣΧΑ-ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΜΕΣΩΣ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΕΥΛΟΓΗΘΟΥΜΕ. ΝΑ ΕΥΛΟΓΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ? ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΥΝΑΜΗ-ΥΓΕΙΑ+ΦΩΤΙΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΒΡΙΖΟΥΜΕ? ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ... ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΣΑΝ ΤΡΕΛΛΟΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΥΛΟΓΕΙ. ΠΟΙΟ? ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ.ΠΟΥ ΑΝ ΕΙΧΕ ΦΩΝΗ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΘΑ ΣΕ ΡΩΤΑΓΕ ΣΙΓΟΥΡΑ: "ΓΙΑΤΙ ΒΡΙΖΕΙΣ ΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ ΜΟΥ" ΕΥΤΥΧΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΟΙΑΣΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ Μ@Λ@Κ@ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΜΟΙΑΣΩ ΠΟΤΕ... ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΕΧΩ Τ'@@ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΩ: ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΤΑΩ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ + ΟΥΤΕ ΘΑ ΠΑΤΗΣΩ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΒΡΙΖΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΧΡΙΣΤΟ-ΠΑΝΑΓΙΕΣ... ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΒΡΙΖΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΥΠΟΚΡΙΝΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΘΩΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΟΥΛΑ ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ-ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ-ΠΑΣΧΑ+ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ Η ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑΜΑΤΑ ΚΛΠ ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ + ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ... ΔΑΚΡΥΑ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΕΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ!! Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΓΗ ΝΑ ΜΟΥ ΖΗΤΑΓΕ ΝΑ ΑΡΧΙΣΩ ΠΑΛΙ ΝΑ ΒΑΔΙΖΩ ΣΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΘΑ'ΛΕΓΑ "ΟΧΙ" ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΒΡΙΖΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΠΑΤΑΩ ΤΟ ΠΟΔΙ ΜΟΥ + ΣΕ ΙΕΡΟ ΝΑΟ! ΣΕ ΕΠΙΑΣΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ? ΣΕ ΕΒΡΙΣΑ? ΣΕ ΒΛΑΣΤΗΜΙΣΑ? ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΘΕΜΑ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.ΕΙΝΑΙ ΑΓΕΝΕΙΑ-ΑΣΕΒΕΙΑ-ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΥ. Τωρα τι θα κάνω στο θεμα του γαμου? Αν θα παω καποτε στην εκκλησία? Ας φτάσουμε στον αρραβώνα και βλέπουμε...
""ΤΕΛΟΣ"" March 17
Να λοιπόν τα είδη των ΕΜΟ (προφέρετε ίμο)...
Δ - EMO : Είναι ο ΕΜΟ - δημόσιος υπάλληλος. Σκάει Σύνταγμα κατά τις 8:30 με αθλητική και κουλούρι, μέχρι να πιει καφέ να γράψει κανένα στοίχημα πάει 14:30 και την κάνει για σπίτι.
Λ - EMO: Ο ΕΜΟ που εμφανίζεται στην πλατεία Συντάγματος από την πλευρά της Μ. Βρετανίας με αμάξι πολυτελείας (limo).
e - MO : Είναι ο ΕΜΟ του internet . Έχει προφίλ στο hi5, δικιά του ιστοσελίδα και πραγματοποιεί συχνά πυκνά απόπειρες αυτοκτονίας online μέσω web cam.
ΘΑΨ - ΕΜΟ : Γνωστός και ως ΕΜΟ-κοράκι. Γουστάρει να πηγαίνει σε κηδείες και μνημόσυνα. Θα τον βρείτε να υποβαστάζεται απαρηγόρητος από τη χείρα. Αξεσουάρ: μαλλί- πλερέζα, μαντήλι. Hot spots : Πρώτο, δεύτερο, Κόκκινος μύλος.
ΔΩΣ - ΕΜΟ: O EMO ρουφιάνος. Φοράει κουκούλα με φράτζα. Κλαίει και χτυπιέται γιατί έφυγαν οι γερμανοί από την Ελλάδα. Θα τον βρείτε στο Γερμανό να χαζεύει κινητά.
ΣΚΥΨ - ΕΜΟ: Πολύ απλά: O gay EMO.
ΚΛΑΣ - ΕΜΟ: Είναι ο ΕΜΟ που δεν έχει φίλους...
ΡΕΨ - ΙΜΟ: Ο ΕΜΟ των McDonald 's.
ΣΚΑΨ - ΕΜΟ: Βλ. ΘΑΨΕΜΟ
Μ - ΕΜΟ: Οι απόψεις των ειδικών διίστανται . Άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι ο ΕΜΟ που μιμείται τους original ΕΜΟ. Άλλοι, ότι είναι ο ΕΜΟ στέλεχος πολυεθνικής που γνωστοποιεί τις απόπειρες αυτοκτονίας του με ΜΕΜΟ...
D - EMO: Οι ΕΜΟ με συγκρότημα. Κλαίνε και χτυπιούνται γιατί δεν βρίσκουν παραγωγό και δισκογραφική. Αγαπημένο spot απόπειρας . Το booth σε προβάδικο.
ΠΝΙΞ - ΕΜΟ: O EMO που κάνει απόπειρα αυτοκτονίας κρατώντας την αναπνοή του.
ΠΡΟΣΤ - ΕΜΟ: O EMO που παρκάρει στο πεζοδρόμιο της πλατείας Συντάγματος.
ΚΟΨ - ΕΜΟ: Ο ΕΜΟ που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας με καθαρτικό.
ΣΦΙΞ - ΕΜΟ: Ο δυσκοίλιος ΕΜΟ . Αγαπημένη απόπειρα αυτοκτονίας με ρύζι λαπά.
ΚΑΘΑΡΟ - ΕΜΟ: To EMO γκομενάκι . Το ψηλοκάβαλο. Σπάνιο είδος...
ΕΘ - ΕΜΟ: O παραδοσιακός ΕΜΟ, ο traditional. Στην πλατεία Συντάγματος θα τον βρείτε δίπλα στον τσολιά.
ΚΡΑΞ - ΕΜΟ: Αυτόν θα τον βρείτε μέσα στη Βουλή...
ΤΡΕΞ - ΕΜΟ: Του φευγάτου ΕΜΟ η μάνα κλαίει συνέχεια. Όσο και να τρέξουν θα τις φάνε...
ΧΑΡΤΟΣ - ΕΜΟ: O EMO που κλαίει γιατί δεν έχει να πληρώσει το νοίκι...
ΔΟΚ - ΕΜΟ: Ο εκπαιδευόμενος ΕΜΟ. Θα τον αναγνωρίσετε αμέσως. Είναι αυτός που τον σφαλιαρώνουν οι άλλοι ΕΜΟ για να συνηθίσει το ξύλο.
ΦΤΙΑΞ - ΕΜΟ: Είναι ο βυσματούχος ΕΜΟ . Πρώτο τραπέζι σιντριβάνι...
ΧΤΙΣ - ΕΜΟ: Το πρωί οικοδομή το βράδυ Σύνταγμα...Θα τον αναγνωρίσετε από τον ασβέστη στο Vans.
ΧΩΣ - ΕΜΟ: Το επόμενο στάδιο από τον ΔΟΚΕΜΟ. Είναι αυτός που πάει για καφέδες, τσιγάρα και ξυραφάκια.
ΣΤΑΣ - ΕΜΟ: O αρχαιότερος ΕΜΟ στο Σύνταγμα : O Άγνωστος Στρατιώτης...
ΑΣ - ΕΜΟ: Μην τον ψάχνετε στην πλατεία Συντάγματος, κοιτάξτε πλατεία Εξαρχείων. Έχει μούσι και κιθάρα.
ΕΜΒΟΛ - ΕΜΟ: O άσχετος ΕΜΟ. Δεν ξέρει κανέναν δεν τον ξέρει κανείς. Και όλοι μαζί κλαίνε γι' αυτό.
ΦΙΛΟΤ - ΕΜΟ: Είναι ο ΕΜΟ «Ξανθόπουλος» . Αδικημένος από τη ζωή. Ψάχνει τον πατέρα του. Οδηγεί φορτηγό αλλά σπουδάζει και ιατρική. Προμηθεύει την παρέα με νυστέρια, οινόπνευμα και γάζες.
ΑΠΛΑ... δεν ξερω που να τα βγαλω και τα βγαζω εδω!
Μα να υπαρχει τετοια πεινα και τετοια λυγούρα από όλους σχεδόν? Γιατι υπαρχουν και εξαιρεσεις σαφώς.Καθε πρωί που γυριζω απο την δουλεια και τυχαινει να αντικρυζω
ΆΠΑΝΤΕΣ να κοιτανε τις κοπελες σαν ξερολούκουμα, σαν κοτόπουλα για σφαγή ανεξαρτητως ηλικιας μιλαμε ειναι παρτους και βαρα τους.Τι στο διάολο, ολοι εχουν καιρο να Γ@ΜΗΣΟΥΝ? Όλοι ηταν στην φυλακή χρόνια και ξαφνικά βγηκαν και ειδαν φαι και οπου σταθουν και οπου βρεθουν ξερογλειφονται? Τοσο αντικειμενο εχει καταντησει στην σημερον ημερα αυτό που αποκαλουμε κοπέλα-γυναίκα? Τοσο σκευος ηδονής εχει καταντησει? Μονο για Γ@ΜΗΣΙΑ+ΦΑΣΕΙΣ τις εφτιαξε ο θεός ή αυτός που τις δημιουργησε? Μονο κορμί εχουν να δωσουν? και μολις παρουν οι μ@λ@κες αυτο που θελουν μετα τις πετανε? (με διαφορες δικαιολογιες τυπου: Αχχ ηταν λαθος που εγινε--παρασυρθηκαμε--νομιζα οτι ημουν ετοιμος κλπ και κατι τετοιες αρλούμπες, και μετα διακριτικά την κανουν με ελαφρα πηδηματάκια αφηνοντας την να το καταλαβει αντι να της το πουν στα ισια) Θα μου πεις τωρα: εσυ τι ανακατευεαι, ας εισαι εσυ καλός και ασε τους αλλους μετα να πληρωσουν το τίμημα.Ναί σαφως να το πληρωσουν,αλλα και εγω κοπέλα μου δεν μπορω να βλεπω τον καθε μ@λ@κ@ να βλεπει την καθε μια σαν ψεκαστε-σκουπιστε-τελειωσατε.Τι να κάνω? Δεν μπορώ ν'αλλάξω,έτσι είμαι σαν χαρακτήρας.Ενοχλούμαι απο τα παράσιτα που τους αντικρυζω ΑΘΕΛΑ ΜΟΥ να κοιτανε με τετοια μανια την οποιαδηποτε περιμένοντας να τους δωσει το παραμικρό δικαιωμα για να ορμήσουν και ν'αρχισουν να γινονται ενοχλητικοί εως αντιπαθέστατοι.Αλλά βλεπεις εχουν μαθει ολοι το κουμπι τους: Να το παιζουν καλοι στις ιουλιέτες και μολις πεσει το ψαρι μετα ν'αρχισουν σιγα σιγα να ξεδιπλώνουν τον πραγματικο τους εαυτό οταν θα την θεωρουν σιγουρη+δεδομενη οτι τωρα οκ εχει αγκιστρωθει και δυσκολα ξεμπλέκει απο κοντα τους.
ΚΑΙ ΜΙΛΑΩ ΚΑΘΑΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΛΥΓΟΥΡΙΑ--ΤΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ--δεσμευμενους+αδέσμευτους--αρραβωνιασμενους--παντρεμενους+ανύπαντρους.ΤΩΡΑ ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΤ@ΝΕΣ+ΠΟΥΤ@Ν@ΚΙ@ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΑΚΑ-ΤΑΚΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΕΤΑΝΕ ΣΑΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ 14+ ΤΟΥΣ!!!! ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΧΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟΥΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.Παντως δεν μπορω να καταλαβω... Εγω γιατι τις βλέπω και τις σκεφτομαι διαφορετικα γι'αυτο που αποκαλουμε κοπέλα-γυναίκα ετσι οπως τις βλεπω και τις σκεφτομαι... και οι αλλοι τις βλέπουν και τις σκεφτονται γι'αυτες ετσι οπως περιγραφω πιο πάνω.Μηπως τελικα αυτοί βλέπουν και σκεφτονται σωστά τελικά και εγω ειμαι λάθος? ή μήπως εγω τελικα σκεφτομαι και τις βλέπω ετσι οπως θα ηθελαν αυτες και οχι σαν αυτα που σκεφτονται και τις βλεπουν οι αλλοι? Τι να πω ρε πούστη μου.Σημερα ΟΛΕΣ ΜΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΕΝΙΕΣ ΠΑΝΕ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ... ΠΑΝΤΩΣ ΤΥΧΕΡΕΣ ΑΥΤΕΣ... ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΕΣ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΕΝΑΝ ΙΠΠΟΤΗ+ΡΩΜΑΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΟΙΤΑΝΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΜΟΝΟ ΤΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΕΞΩ ΤΟΥΣ ΤΟΣΟ,((((((((((((ΓΙΑΤΙ ΚΑΚΑ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ, ΤΟ ΕΞΩ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ, ΑΝΤΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ? ΕΚΕΙ ΣΕ ΘΕΛΩ... ΚΑΙ ΜΕΤΑ? ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΓΚΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ Ο ΣΩΣΤΟΣ, Ο ΕΞΥΠΝΟΣ + Ο ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ))))))))))) ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΝΑ Μ@Λ@Κ@ ΛΥΓΟΥΡΗ+ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΚΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ: ""ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ"" Ή ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΕΝΑ ΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΣΧΕΣΗ-ΔΕΣΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΕΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ Σ'ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟ ΦΙΚΙ-ΦΙΚΙ... Kαι επί της ουσίας ΟΥΤΕ ΓΚΕΪ ΕΙΜΑΙ, ΟΥΤΕ ΑΔΕΡΦΑΡΑ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΣΤΑΡΑ, ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΑΝΤΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΑΡΡΩΣΤΟ-ΠΡΟΣΤΥΧΟ+ΑΝΩΡΙΜΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΘΕ Μ@Λ@Κ@ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΜΙΑΣ ΠΟΥΤ@Ν@Σ ΠΟΥ Θ'ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΧΡΕΩΝΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΗΣ, ΤΥΠΟΥ: ΩΧ ΚΑΛΑ, ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ ΕΧΕΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ--ΕΧΕΙ ΑΓΑΜΙΕΣ--ΕΧΕΙ ΚΑΨΕΙ ΦΛΑΤΖΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΕΤΟΙΑ.Το αν ειμαι straight 100% ας ερθει να με ζησει από κοντα και να το επιβεβαιωσει.Θα μου πεις εσυ τωρα η πονηρή+η ανωριμη: ""Σιγα μην χαλασω τον χρονο μου και το σάλιο μου για σένα"" ΤΟΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ + """""ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΛΟΙΠΟΝ""""".Anyway τά'βγαλα και ηρέμησα με τους μ@λ@κες που εξαιτιας τους μπαινουν και καποιοι αλλοι στο ιδιο καζανι που δεν εχουν καμμια σχεση με αυτους και ουτε καν σκεφτονται σαν αυτους και στην τελική την πληρωνουν και αυτοι χωρις να φταινε σε τιποτα και 1ος 1ος ΕΓΩ!
ΑΠΟΡΩ ΠΟΣΑ ΚΥΒΙΚΑ Μ@Λ@Κ@Σ-ΚΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ-Α ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΑΠΟ 14+ ΜΕΧΡΙ 24+ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΛΕΞΗ Σ'ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΤΥΡΟΨΩΜΟ Ή ΟΠΩΣ Η ΛΕΞΗ ΜΑΛΑΚΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΒΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ: ΣΟΥ Γ*** ΤΗΝ ΜΑΝΑ + Γ*** ΤΟ ΧΡ**** ΣΟΥ, ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΟΥ ΧΡΕΩΣΟΥΝ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΟΤΙ ΕΓΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ, ΑΠΛΑ ΤΑ ΒΡΗΚΑ ΚΑΠΟΥ Σ'ΕΝΑ SITE Η Σ'ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ INTERNET ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΤΑ ΕΚΑΝΑ COPY-PASTE (ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ-ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ)!!! ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΑΝ ΑΠΛΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΑ ΕΚΑΝΕ COPY-PASTE ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΤΑ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΑΛΛΟΥ, ΓΙΑ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥΣ, ΧΑΛΑΕΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΧΡΕΩΣΕΙ ΟΤΙ ΜΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ-ΤΗΣ ΚΑΤΕΒΕΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΙΣΤΟΧΩΡΟΣ ΔΟΛΩΜΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ ΨΑΡΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΠΟΙΑ Η ΚΑΠΟΙΕΣ Η ΟΤΙ ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΙΖΩ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΙΠΠΟΤΗΣ ΚΑΙ-ΚΑΙ-ΚΑΙ...! ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ ΜΑ ΟΥΔΕΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΝΤΡΑΡΩ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΜΙΑΣ ΚΟΠΕΛΑΣ-ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΕΓΩ Μ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΓΗ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΑΙ ΚΟΠΕΛΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ. ΚΑΙ ΟΣΟ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ Η ΨΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΜΑ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΖΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ... ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ΓΙΑ 1 - 2 - 5 - 10 ΩΡΕΣ, ΤΟΤΕ ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ!
ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΠΩΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ-ΓΥΝΑΙΚΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΩΡΑ??
ΚΑΤΣΕ ΑΝ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΒΓΑΛΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΟΥ... ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΑ ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ Μ@Λ@ΚΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΣΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΟΛΑ ΓΡΑΜΜΗ-ΓΡΑΜΜΗ. ΑΛΛΑ απο την αλλη ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΑ ΘΕΩΡΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ Μ@Λ@ΚΙΕΣ ΘΑ ΚΑΤΣΕΙ Κ ΘΑ ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙ ΟΛΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΡΑΜΜΗ... (εξαιρώντας τις απορίες μου-ατάκες) ΠΟΥ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΤΙΣ ΕΧΩ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΓΙΑ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ-ΕΣ ΠΟΥ ΕΔΩ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΔΟΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!!!!!
ΑΝ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙΣ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Μ@Λ@ΚΙΕΣ, ΤΟΤΕ: ANTE ΓΕΙΑ
Y.Σ: 1 Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιες και μπορούν να ξεχωρίσουν σ'έναν άνθρωπο αν είναι αληθινός ή αν είναι ψεύτικος, αν είναι υποκριτής ή μή, ποιό είναι το σωστό και ποιό είναι το λάθος, ποιό είναι λογικό και ποιό είναι παράλογο, ποιό είναι FAKE και ποιό είναι REAL, και είναι οι μόνες που μπορούν να κρίνουν ένα αγόρι ή έναν άνδρα. Και ευχαριστώ πάρα πολύ όλες αυτές (πέρα από τον φιλαράκι τον πάνο που είναι ο μόνος στο βιβλίο επισκεπτών) που έβαλαν την υπογραφή τους γι'αυτό που πραγματικά ένιωθαν, και παράλληλα το βουλώνουν σε κάποιους που έχουν την εντύπωση ότι όλος ο χώρος είναι στημένος και αποτέλεσμα του copy-paste, όπως έχουν το θράσος κάποιοι να μου χρεώνουν εδώ.
Y.Σ: 2 Άραγε είναι στημένα τα σχόλια και παράλογο που όλες μόνο καλά λόγια έχουν να εξομολογηθούν στο βιβλίο επισκεπτών; ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ Μ@Λ@ΚΙΣΜΕΝΕΣ ΟΠΩΣ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝ? Αφού τα έχω μόνο για να πέφτουν κάποιες ή για να ψαρώνουν ή μπας και πέσει καμμιά για κανά ραντεβουδάκι, ή μπας και βρεθεί καμμιά χαζή μπας και γαμ*****ε, τότε γιατί όλες άφηναν στο αλλο μου space (πριν μου το σβησουν κάποιοι ενοχλημένοι ΑDMIN-ΛΑΜΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ) μόνο θετικά σχόλια;
"ΑΠΑΝΤΗΣΗ"
Τα σχόλια τους και η υπογραφή τους, προς απάντηση όλων αυτών ή των κάποιων που μου χρεώνουν ότι μ@λ@κία του-της κατέβει στο κεφάλι. Δε μπορεί να είναι όλες χαζές-μ@λ@κισμένες και κάθε τι όπως τις χαρακτηρίζετε εσεις οι κάποιοι-ες και να χαλάνε έτσι για την πλάκα τους τζάμπα 5' λεπτά από τον χρόνο τους για να υπογράψουν κάτι που δεν τους το εγκρίνει η καρδιά τους...
ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ-ΤΟΥΣ ΛΥΓΟΥΡΗΔΕΣ-ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΑ ΣΙΧΑΜΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΓΔΥΣΕΙ ΣΕ ΧΡΟΝΟ 0'' ΚΑΙ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΚΡΕΒΒΑΤΙ-ΣΑΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ-ΣΑΝ ΣΚΕΥΟΣ ΗΔΟΝΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ-ΣΑΝ ΚΡΕΑΣ ΚΛΠ ΛΕΣ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΟΡΜΙ ΚΑΙ ΦΑΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ-ΣΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΕΦΑΛΙ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΟΠΩΣ:
""AΓΑΠΗ-ΣΤΟΡΓΗ-ΧΑΔΙ-ΑΓΚΑΛΙΑ-ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ-ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΚΛΠ"".
ΟΥΤΕ ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ,ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΣΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ... ΜΕ ΠΟΣΟΥΣ( στο παρελθόν) έχει πάει κλπ! Ακόμα και στο 1ο ραντεβου τα μάτια τους πεφτουν επανω στο στηθος της και στο μ***ί της, και όχι για παράδειγμα στα μάτια της που μόνο εκεί επιβάλλεται σε ένα 1ο ραντεβού...
ΕΠΙΣΗΣ:
ΤΗΝ γυναίκα που κοιτάει στον άλλον, μόνο:
1: την απόσταση μιας και ολες τωρα εχουν απαιτησεις και θέλουν να βρουν το τελειο και ιδανικότατο ανδρα της ζωης τους ο οποιος να μενει λιγα τετραγωνα πιο κατω απ'αυτες το κυριότερο πάνω απ'όλα, αλλά να είναι και γυμνασμένος (λες και αγύμναστος είναι για ανακύκλωση), να έχει και ωραία μάτια τύπου: Γαλάζια - πράσινα - γαλαζοπράσινα - και @@ μύδια.
2: την εμφάνιση (πως θα κάνουν μαγκιές και φιγούρες στις φίλες της και πως θα καμαρώνουν για τον μαλάκα που βρήκαν και τον θεωρούν ΘΕΟ και έτσι μπορούν να κυκλοφορούν με καμάρι και με το κεφάλι ψηλά... αλλά και εκμεταλλεύοντας τον αφού όπου βγούμε ο άντρας πληρώνει, δεν λέει στα μάτια των άλλων να πληρώνει η γυναίκα.Αλλά μαλάκας κ αυτός που το παίζει λεφτάς με τα λεφτά του μπαμπά και με την ψυχή της μάνας του και πλήρωνε καραγκιόζη αφού είναι ωραίο πράγμα το ΤΖΑΜΠΕ από πλευρά γυναίκας) **πιο γαμ****ο χαρακτηριστικό από το ΘΕΟΣ δεν υπάρχει...
3: την ηλικία (που τους βλέπουν ΟΛΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΣΑΝ ΝΟΥΜΕΡΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ - ΣΑΝ ΠΛΑΣΜΑ Ή ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ)
4: το πορτοφόλι (σου λέει τι να το κάνω αν δεν έχει λεφτά... να βγαίνουμε και να πληρώνω εγώ? Αφού το ΤΖΑΜΠΕ είναι ωραίο πράγμα, εγώ δεν θα ξοδεύομαι, γυναίκα είμαι, ξέρει αν πληρώσω εγώ θα πάρει τον μΠΟΥΛΟ μετά...)
5: Αν έχει καλό αυτοκίνητο ή καλή μηχανή για να πουλάει μαγκιές - φιγούρες και άλλα πολλά στις φίλες της και να το παίζει κάποια ή να πουλάει μούρη ότι βρήκε ή έχει βρει τον τέλειο κούκλο υποτίθεται λειτουργώντας ως:""και μόνο εγώ και άλλος-η κανένας"" και ότι εγώ έχω τον τέλειο ενώ εσείς οι άλλοι-ες έχετε την χούφτα σας ή τα δαχτυλάκια σας
6: ακόμα το τσιγάρο σε γυναίκα (δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΜΗ-ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ να θες να φιλήσεις την κοπέλα σου και μετά να βρωμάει το στόμα σου καπνό.Και όλοι ξέρουμε ότι ένας καπνιστής αν φιλήσει μια καπνιτζού, είναι σαν να φιλάει ένα τασάκι)
7: τα piercing (στον αφαλό στην μύτη στο φρύδι στα χείλη ή οπουδήποτε αλλού)
8: οι αλυσίδες στην κοιλιά,το πόδι ή οπουδήποτε αλλού
9: τα σκουλαρίκια στον αφαλό στην μύτη στο φρύδι στα χείλη ή οπουδήποτε αλλού (εκτός του αυτιού)
10: τα δαχτυλίδια στα δαχτυλάκια των ποδιών-και γενικά όλες αυτές οι Μ@Λ@ΚΙΕΣ τους και οι ανασφάλειες που έχουν με την εμφάνιση τους και τον εαυτό τους που νομίζουν ότι ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΑ θα έχουν ομορφιά θα είναι γενικά όμορφες ή θα αισθάνονται όμορφες και θ'αρέσουν στους άλλους..."" Πριν από 5-6 χρόνια δηλαδή γιατί δεν τα φορούσαν όλα αυτά τα γαμημένα αξεσουάρ? Γιατί θα τις έλεγαν πρεζούδες-πουτάνες κλπ, ενώ τώρα? σου λέει: πως θα ενσωματωθώ και εγώ στην υπόλοιπη παρέα για να μην με κάνουν πέρα και για να ξεχωρίζω και εγώ? πώς θα είμαι και εγώ μέσα στην μόδα? Πως θα τονίσω το σώμα μου, την οπίσθια μου την κοιλιά μου ή τον αφαλό μου? (τόσα χρόνια ειδικά για τον αφαλό είχαμε ξεχάσει ότι διαθέτουμε αφαλό, ξαφνικά η επιστήμη, μας το ανακάλυψε) ΑΠΛΑ: Μ'ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ Μ*****ΕΣ... ΑΠΟ 13 ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙ 40+ ΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΑΖΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΕΣ...""
""...τα πιο ωραία κορίτσια όλο λάθος αγόρια αγαπάνε, και αυτά που έχουν αγάπη να δώσουν, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΝΕ...!""
Είναι ένας στοίχος από το μοναδικό τραγούδι του Μιχάλη Ρακιντζή με τίτλο:""Τον φίλο σου ζηλεύω""
Το μοναδικό τραγούδι στην ζωή μου "ΧΧ" ολόκληρα χρόνια που το πιστεύω με όλη μου την ψυχή και πλέον το βλέπω και το ζω καθημερινά παντού... στον ηλεκτρικό, στο μετρό, στο τράμ, στα Ster Cinemas, στα Village Cinemas, στο The Mall, παντού...! Το παρατηρώ σε καθημερινή βάση... Είναι κάτι όμορφες κοπέλες ορισμένες που φαίνονται και τελικά αποδεικνύονται καλά παιδιά, και τα βλέπεις με κάτι μ****ες, κάτι ηλίθιους, ξενέρωτους, ασχημόφατσες, με ριχτά παντελόνια να φαίνεται τάχα το Boxerάκι μιας και αυτά υποτίθεται ότι υπάγονται στη μόδα κλπ... γ*** την π****να μου δηλαδή...αταίριαστοι;;; ε καλά τώρα, ούτε για κινηματογραφική ταινία στο Hollywood!! Ενώ βλέπεις αντίθετα κάτι καλά παιδιά (αγόρια) που φαίνονται ρε γαμώτη μου καλά πλάσματα -- καλοί χαρακτήρες-- φαίνονται σεμνοί και αγαθοί και τους βλέπεις γ*** το κερατό μου:"'"ή μόνοι τους, δηλαδή χωρίς κοπέλα που αξίζει να έχουν κοπέλα γιατί το λέει η καρδιά τους, ή είναι με κάτι ΜΠΑΖΑ κάτι πατσαβούρες κάτι χονδρές και παχουλές ή κάτι ασχημομούρες ή κάτι μαλακισμένα που είναι αίσχος ρε π****η μου"""...! Δηλαδή είναι να τρελλαίνεσαι, και σε αυτήν την άποψη ΕΥΤΥΧΩΣ συμφωνούν αρκετοί μαζί μου με όσους δηλαδή τυχαίνει να συνομιλήσω 5-10 λεπτά όσο ψωνίζει η κοπέλα τους στην περίπτωση που συναντηθούμε κάπου σε κάποιο κατάστημα η σε κάποιο Ster Cinemas, ή στα Village Cinemas ή στο The Mall. Κάτι ήξερε και ο Μιχάλης Ρακιντζής που έγραψε αυτό το τραγούδι για τους λάθος ανθρώπους που τελικά βρίσκονται με λάθος ανθρώπους.Γιατί η μαγκιά στην ζωή είναι να κάνεις μια σχέση -- ένα δεσμό όποτε τον κάνεις και να καταφέρεις να τον κρατήσεις μέχρι το τέλος, μέχρι τα γεράματα και όχι σαν πολλούς και πολλές που γουστάρουν σχέσεις μόνο τύπου: εφήμερες -- εποχιακές -- καλοκαιρινές ή του τύπου: <<one night stand>> και κάτι τέτοιες μαλακίες όπως βλέπουμε στην γ******η σημερινή γενιά και κοινωνία που πάει κατά διαόλου... Η μαγκιά σήμερα είναι να κάνεις δεσμό με μία κοπέλα ή ένα αγόρι ή άνδρα αλλιώς, και να της - του είσαι πιστός-η και όχι πίσω απ'την πλάτη του-ης κάθε λογής πισωμαχαιρώματα, απιστίες, πουστιές, κρυφά φλερτάκια μέσω INTERNET ή μέσω CHAT κλπ λειτουργώντας παράλληλα ως:""από εδώ η γυναίκα μου, από εδώ το αίσθημα μου"" γ*** τις γενιές του σήμερα γ***...
ΩΡΑ: 01:25π.μ
Σου γράφω ένα γράμμα κενό... Ένα γράμμα που μέσα κλείνω όσα σκέφτηκα και δεν είπα...όλα εκείνα που έγραψα και δεν τα είδες... όσα ένοιωσα και δεν τα άφησα να φτάσουν
κοντά σου...όλα όσα ποτέ δεν σκέφτηκα και δεν τα είπα... Σου γράφω ένα γράμμα κενό και μέσα κλείνω όσα τριαντάφυλλα δεν έκλεψα και απέμειναν πάνω στις θαμπωμένες από
τη θέα του αιγαίου τριανταφυλλιές... Κλείνω όσα τραγούδια δεν συνέθεσα και απέμεινε μόνο η μελωδία της κιθάρας να ηχεί ,πένθιμη και μακρινή... Σου γράφω ένα γράμμα κενό,
ίσως γιατί μόνο εκεί θα μπορούσα να φυλάξω την πικρή της απώλειας αλήθεια και να την βγάλω από την ψυχή μου... ίσως μόνο εκεί να μπορεί να φανερωθεί...Σου γράφω αυτό το
γράμμα με την ελπίδα μα πάνω απ' όλα τον φόβο να το διαβάσεις... κλείνω μέσα όλα εκείνα τα δάκρυά μου ,που ποτέ δεν έφτασαν στα στεγνά από την πίκρα χέρια σου...
Κλείνω σε αυτό το κενό γράμμα την αρχή ,το τέλος και τον χρόνο γιατί δεν μπορώ να προσανατολιστώ πάνω τους.... Κλείνω μέσα στο γράμμα και όλα εκείνα για τα οποία θα
μετανιώσω...Ήρθε η ώρα να σφραγίσω αυτό το κενό γράμμα γιατί έχω τόσα να κρύψω μέσα και φοβάμαι μην γεμίσει και τότε δεν μείνει κενό... Το αφήνω κενό για να το
συμπληρώσεις εσύ και να βάλεις το "τέλος"... εγώ απλά θα συμπληρώσω... "από μενα για σενα.. στην απώλεια της ελπίδας"....
Αν νοιώσεις τα μάτια σου να δακρύσουν άφησε το δάκρυ να κυλήσει και θα έρθει η ώρα... Που θα στεγνώσει πάνω σου αφήνωντας στο δρόμο του μόνο τη παγερή αίσθηση του
αέρα να σου θυμίζει απλά όσους δεν σε εκτίμισαν. Μην διστάσεις να διώξεις από μέσα σου αυτές τις σταγόνες μη προσπαθήσεις να φανείς δυνατός μπροστά σε όσους απλά
αδιαφόρησαν με λυγμούς και με κραυγές βγάλε τώρα ό,τι έχεις να πετάξεις γιατί αν το κρατήσεις μέσα σου αυτό το δάκρυ θα ποτίζει συνεχώς τη καρδιά ώσπου κάποτε θα τη
πνίξει... Κάτι τέτοιες μέρες που τα όνειρα βαραίνουν την ψυχή και αναζητούν μια στέγη, μια συννεφιά σκιάζει την ψυχή μου... Ψάχνω έναν ήλιο σε μάτια αγαπημένων, που
έψαχναν να βρουν κόκκινες πεταλούδες σε δάση σκοτεινά και χάθηκαν για πάντα. Τα όνειρα ξημέρωσαν σε λασπωμένους δρόμους, τα μάτια που τα έβλεπαν γεράσανε προσμένωντας...
Έτσι λοιπόν είναι ο έρωτας το βράδυ πονάς την ημέρα ονειρεύεσαι. Ψιθυρίζεις φωνάζεις ουρλιάζεις στα όνειρά σου. Ίσως να μην σε ακούει κανείς. Εσύ όμως το κάνεις
γιατί τα όνειρα είναι αυτά που σε λυτρώνουν από τον πόνο της ψυχής σου.
Τα παραμύθια έχουν ευτυχισμένο τέλος, γιατί αυτό θέλουν όλοι. Οχι όμως και οι ιστορίες από τη ζωή, καθώς, πια, όταν έχεις μεγαλώσει, έχεις μάθει πόσο δύσκολα μπορεί
να έρχονται κάποιες φορές τα πράγματα. Μπορεί κανείς να τις πει σαν παραμύθι, αλλά πάντοτε ξεχωρίζουν. Γιατί είναι αληθινές και, μερικές φορές, κρύβουν πολύ
συναίσθημα: πόνο, θλίψη, πίκρα. Και χαρά, όμως...Τα όνειρά μου με προδώσανε μια κρύα νύχτα του χειμώνα, τότε που ο στεναγμός ένα με το δάκρυ μου έγινε. Ο πόνος μαχαίρι
βαθύ χάραξε μέσα μου αισθήματα και ότι όμορφο είχε απομείνει από την λέξη αγάπη. Φοβόμουν να κοιτάξω πια τον ουρανό τις νύχτες που μόνη άντεχα καρτερικά την τιμωρία του υπάρχω.
Και τώρα φοβάμαι. Φοβάμαι να αφήσω την φαντασία λεύτερη να τρέξει, να φωνάξει πως ελπίζω γιατί ξέρω πως κι αυτό το όνειρο γρήγορα θα σβήσει.
Θα γίνει μακρινό κι απόμακρο και θα πεθάνει η ελπίδα μου θαμμένη στα ερείπια της λησμονιάς. Φοβάμαι απλά γιατί υπάρχω, ζω και υπομένω. Φοβάμαι γιατί ποτέ δεν
θα αγγίξω αυτό που η ψυχή μου χρόνια λαχταρούσε ντυμένη στα λευκά, αυτό που οι άνθρωποι σου δίνουν μα τόσο εύκολα το παίρνουν πίσω. Αυτό το υπέροχο συναίσθημα που λέγεται
αγάπη, γιατί απλά φοβάμαι να τολμήσω, φοβάμαι τις απογοητεύσεις και τις απορρίψεις... Γράφω στίχους, ποιήματα, σκέψεις, ψάχνοντας διέξοδο να βρω ή να εκτονωθώ. Κάθε φορά
όμως νιώθω να πνίγομαι, να ασφυκτιώ. Εύχομαι τον χρόνο να μπορούσα να γυρίσω πίσω, τότε που ήμουν ακόμη μικρό παιδί και ζούσα μια ζωή χωρίς έννοιες, γλυκιά, ανέμελη. Τότε
την καρδιά μου θα έθαβα βαθιά μέσα στη γη ώστε να μην σε γνωρίσει ποτέ! Πάντα φίλοι θα παραμέναμε, αχώριστοι, ειλικρινά παιδικοί, χωρίς αισθήματα ρομαντικά, χωρίς πόνο,
δάκρυ, θλίψη, σε μια αγνή φιλία παντοτινή! Τώρα την ζωή μου να γεμίσω προσπαθώ, μα το κενό που έχεις αφήσει είναι τεράστιο. Τα σπασμένα κομμάτια της καρδιάς μου με κόβουν
κάθε φορά που αυτή χτυπάει σαν τρελή στην θύμησή σου. Το αίμα μου έχει γίνει σαν το χώμα της καμένης γης και η σκέψη μου σαν τα απανθρακωμένα δέντρα. Με έκανες να αρρωστήσω.
Πόσο δυνατή είσαι, πόσο σκληρή καρδιά. Και εγώ, πόσο ασθενικός, εύθραυστος, αδύναμος, ευαίσθητος, και πονόψυχος...αλλά βλέπεις η αγάπη είναι δύσκολο πράγμα.Κάποιον άνθρωπο
δεν χρειάζεται να τον δοκιμάζεις για να σ' ερωτευτεί ή για να σε αγαπήσει.
Η αγάπη έρχεται μόνη της. Ακόμα, κάποιον τον αγαπάς όταν αγαπήσεις την ψυχή του. Όταν σε γεμίζει... Όταν νοιώθεις πως θα μπορεούσες να πεθάνεις, να σκοτωθείς τη στιγμή
εκείνη που σε έχει στην αγκαλιά του. Επειδή, είσαι ευτυχισμένος, επειδή δεν σε νοιάζει τίποτε άλλο. Επειδή, ακόμα, δεν θέλεις να έρθει η στιγμή που θα σου πει αντίο.
Θέλεις να την κρατήσεις στην ψυχή σου ακριβώς όπως είναι εκείνη τη στιγμή που σε αγκαλιάζει. Η αγάπη είναι μαγεία που σε κάνει να νοιώθεις παιδί. Αγάπη είναι να θυσιάζεις
τα πάντα μοναχά για πέντε λεπτά ευτυχίας μαζί του και όχι μόνο...
Έχω ακούσει ότι οι άντρες δεν δακρύζουν. Τελικά η ζωή σε μαθαίνει ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο πόνος του άντρα είναι αβάσταχτος... Και πρέπει να τον σέβονται. Ο άντρας
θα κλάψει για δύο λόγους. Για τον χαμό κάποιου αγαπημένου προσώπου και δυστυχώς για το χαμό της αγάπης του. Τι μια ορκίζεσαι να μην ξαναγαπήσεις και την άλλη σε βρίσκει
το πρωί βυθισμένο στις σκέψεις και στα ερωτηματικά.
Αυτά, που σε βασανίζουν τόσο απάνθρωπα! Και όμως είσαι σίγουρος ότι δεν έχεις κάνει κάποιο λάθος και ας ξέρεις ότι έχεις παραβεί τον όρκο σου. Τελικά το λάθος το έχεις
κάνει ξανά και ξανά και θα συνεχίσεις να το κάνεις. Γιατί έχεις φτιαχτεί για ν' αγαπάς, ακόμα και χωρίς ανταπόκριση. Βουρκώνεις όμως γιατί ξέρεις ότι το αγαπημένο σου
πρόσωπο σε έχει προδώσει.
Μα σε φίλησε, και σε έκανε να δώσεις τα πάντα και τα πήρε. Και τον Χριστό τον φίλησαν. Το ήξερε ότι θα τον προδώσουν. Δεν έπαψε όμως ν' αγαπά. Στο τέλος βλέπεις ότι όλα
ήταν ψεύτικα και ας έλεγε η αγαπημένη σου ότι ενδιαφέρεται για 'σένα. Εκεί είναι και το σημείο που δακρύζουν οι άντρες.
Εδώ είναι και το σημείο που θα δακρύσω κι εγώ. Γιατί είμαι ένας από αυτούς και έχω ψυχή! Μαύρη ψυχή μου και ραγισμένη καρδιά μου... Πότε θα πάψεις να πονάς; Θέλω να βγω
και να φωνάξω όλα όσα έζησα. Να πάψω να κρύβομαι. Γιατί δεν το άρχισα μόνος μου αυτό το μαρτήριο.
Πήρες τις νύχτες σου, τις καληνύχτες σου, χάθηκες μες στη βροχή. Άφησες μια φωτογραφία για να μιλάμε μαζί. Ό,τι παράτησες είναι όπως τ' άφησες, όλα είναι ίδια εδώ. Όλα
βουλιάζουνε όλα ριμάζουνε πάντα στον ίδιο σκοπό κι εγώ ακόμα εδώ...
Τέλος Ώρα: 03:50π.μ
[[AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ]]
σε αυτούς που πόνεσαν πολύ και εξακολουθούν (σαν εμένα...π.χ) να πιστεύουν πως η ζωή είναι άδικη! Να ξέρουν ότι
δεν είναι οι μόνοι που υποφέρουν και ότι κάποτε η ζωή τελειώνει...Τότε όμως αρχίζουν όλα! Τότε φαίνεται ποιος είναι δυνατός και ποιος αδύναμος,ποιος δίκαιος και ποιος άδικος...! Τότε μόνο! Υπάρχουν στιγμές που οι άνθρωποι εύχονται να μην τις είχαν ζήσει ποτέ ή να μπορούσαν να τις ξεχάσουν.Στιγμές όχι μόνο κακές αλλά αντίθετα τρυφερές, συντροφικές, νοσταλγικές, ονειρικές. Γιατί όμως να θέλουν να διώξουν κάποιες τόσο πολύτιμες αναμνήσεις; Γιατί μπορεί αυτές οι αναμνήσεις να οδήγησαν σε δάκρυα, λύπες, συμφορές...Όλα στη ζωή δεν είναι τυχαία...Ή μάλλον τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή! Όλα είναι γραπτά για να συνεχίζεται και να μη σταματάει πουθενά! Όπως οι χαρές φέρνουν τις λύπες, έτσι και οι λύπες πάντα υποδέχονται χαρές και αυτός ο κύκλος είναι ατελείωτος,ανεκδιήγητος, δεν καταλήγει πουθενά...Δεν είναι όπως τα όρια της ζωής.Για αυτό μη λυγίσεις, μη σταματήσεις να ελπίζεις, μη βάζεις όρια στις επιθυμίες,στους στόχους και στα όνειρά σου! Σε όλους μας κάτι κακό έχει τύχει, τυχαίνει και πάντα θα τυχαίνει όσο κακό και αν είναι αυτό,ακόμα και αν είναι αήττητο, αδιανόητο, ακόμα και αν είναι ο θάνατος.Kαι να ξέρεις: ότι πάντα όταν το καλό
γίνει αρνητικό, θα είναι για κάποιο λόγο, για να μάθεις κάτι, για να γίνεις πιο δυνατός, πιο σοφός, για να πατήσεις την επόμενη φορά στα πόδια σου... Όσο πιο πολλά άσχημα γεγονότα σημαδέψουν τη ζωή σου τόσο πιο πολλά κερδίζεις...Συνέχισε! Μην καταρρεύσεις! Και αν πέσεις,σήκω! Διεκδίκησε! Κέρδισε! Ζήσε! αγάπησε! Ονειρεύσου! Πόνα! Ερωτεύσου! Θυμήσου! Κλάψε! Χάσε! Μα μη λυγίσεις ποτέ...! Πάντως υπάρχουν κάποια όνειρα στις ζωές των ανθρώπων που αλλάζουν την ζωή τους, τα πάντα,που αλλάζουν όλο τον κόσμο.Μέσα απο τα όνειρα του έρωτά μας καταλαβαίνουμε την αγάπη μας, γιατί στον έρωτα όλα είναι όνειρα! Τα πιο τρελλά όνειρα αυτού του κόσμου είναι για σένα.Το χειρότερο μου όνειρο κάποτε ήταν αυτό! Ήμουν κάποτε σ'ένα δάσος με παπαρούνες και τριαντάφυλλα και σ'αγαπούσα! Και αυτό είναι το χειρότερο,ότι σ'αγαπούσα, και εσύ δεν το έβλεπες.Εξάλλου ο έρωτας είναι τυφλός.Ίσως τυφλός για τα λάθη των
ερωτευμένων ψυχών,και όχι τυφλός για τους ανθρώπους που πετάνε την αγάπη τους χωρίς έλεος.Και αν αυτό είναι όνειρο ας με ξυπνίσει κάποιος, για να ξέρω ότι τελικά ονειρεύτικα τον χωρισμό μιας καρδιάς και όχι της δικιάς μου γιατί δε ξέρω καν αν μπορώ να είμαι σίγουρος για το τι ένιωσες αν ένιωσες για μένα. Είναι κάτι το αλλόκοτο,είναι κάτι που με τρελλαίνει που με διαλύει.Είναι μάλλον η υποτιμητική πιεστική αγάπη που μπορείς να μου δώσεις.Ίσως να μην αξίζει καν να την αποκαλώ αγάπη γιατί η αγάπη δεν είναι ποτέ υποτιμητική, δεν είναι ποτέ πιεστική, αντίθετα είναι γλυκεια-ρομαντική και ευαίσθητη σαν την καρδιά μου και ραγίζει σαν θρύψαλο.Μόνο που εσύ δεν την ράγισες απλά,την εκμεταλλεύτικες και μετά την πέταξες.Και αν ξέρω κάτι αυτήν την στιγμή,το μόνο που μένει είναι να κρύψω τα δάκρυα στα μάτια μου γιατί δεν θέλω λύπηση,θέλω εκτίμηση-κατανόηση και κάτι που ίσως δε θα μπορέσεις να μου το δώσεις ποτέ, παρόλο που εγώ στο έδωσα απλόχερα:
---Aγάπη---
Ώρα έναρξης Ξεσπάσματος: 15:30μ.μ
Όλος ο κόσμος γύρω μου χάνεται κι εσύ είσαι μακρυά μου. Να 'ξερες πόσο μου λείπεις. Λένε πως ο κόσμος είναι μικρός μα εσύ είσαι τόσο μακρυά μου. Η καρδιά μου χτυπάει και στους χτύπους της ακούω τ' όνομά σου. Όλες οι σκέψεις μου κινούνται σ' έναν τροχό που πυρήνας του είσαι εσύ. Οι αναμνήσεις από τις καταπληκτικές μας στιγμές γίνονται κάθε βράδυ τ' όνειρα μου. Γι' αυτό θα περιμένω υπομονετικά να περάσει ο χρόνος για να ξαναπέσω στην αγκαλιά σου, για να σε ξαναφιλήσω και τέλος να βρω το κουράγιο να σου πω το σ' αγαπώ και θα στο πώ μόλις έρθω εκεί που με περιμένεις... Αλλά τι να κάνω για να χαμογελάσεις και να μην μου στενοχωριέσαι; Α ναι... Άν ήσουν κήπος, θα σε πότιζα καθημερινά μα το μόνο που θα μου έδινες θα ήταν αγκάθια για να με πληγώσεις. Άν ήσουν ένα οποιοδήποτε ζώο, θα σε έβαζα σπίτι μου και το μόνο που θα έκανες θα ήταν να με δαγκώνεις για να με πληγώσεις κι άλλο. Έπειδή όμως είσαι ψυχούλα θα κάνω τα πάντα για 'σένα αλλά θα με πληγώνεις με έναν οποιοδήποτε τρόπο.Σε παρακαλώ μην το κάνεις γιατί όταν βλέπω το χαμόγελο σου η καρδιά μου αναπαλαιώνεται. Όταν φεύγεις αρχίζει η ταχυπαλμία. Σε παρακαλώ μην με κάνεις καρδιακό γιατί σ' αγαπώ πιο πολύ από το αρκουδάκι μου αλλά σσσσσ... Μην του το πεις γιατί θα ζηλέψει και θα κάνει τα πάντα για να μας χωρίσει.Πόσο θα ήθελα να ξέρω αν υπάρχω ακόμα στο μυαλό σου, στη καρδιά σου! Να νιώσω για ακόμα μια, τελευταία ίσως, φορά ότι είμαι και 'γώ εκεί που είσαι και 'σύ, με τις ίδιες εικόνες που εσύ αντικρίζεις, τις ίδιες σκέψεις που εσύ κάνεις. Μου λείπουν όλα σου... Τα μάτια σου, το βλέμμα σου, το χαμόγελο σου... Μα πιο πολύ η αγκαλιά σου, εκείνη η αγκαλιά σου...!! Μαζί με 'μένα έκλεινε μέσα της τον κόσμο όλο.Θυμάμαι τότε που δεν μπορούσα, δεν άντεχα, δεν ήθελα να ζήσω άλλο πια. Κι εσύ με αγκάλιασες, μου έδειξες πως όσα ήθελα και δεν μου είχε δώσει αυτός, δίκαια τα ζητούσα.Εσύ με έκανες να μην φοβάμαι να λέω το σ' αγαπώ, εσύ μου έμαθες πως είναι σωστό να θέλω να αγκαλιάζω αυτήν που αγαπάω, πως είναι φυσιολογικό να νευριάζω και να έχω άλλη άποψη. Εσύ με σεβάστηκες σαν άνθρωπο και σαν ψυχή όταν μου η άλλη στο παρελθόν μου είχε πάρει όλη την ψυχή μου. Εσύ μου έδωσες όση αγάπη δεν είχα πάρει ποτέ στη ζωή μου, ώσπου άρχισα να σ' αγαπώ... Στην αρχή όλα ήταν υπέροχα, ζούσα την ωραιότερη περίοδο της ζωής μου. Όλα έμοιαζαν με όνειρο μόνο που... Δεν κοιμόμουν. Σ' αγάπησα και σ' αγαπάω ακόμα με όλη μου την καρδιά. Όταν έρχομαι στη σκέψη του δακρύζω στα κρυφά. Δακρύζω γιατί ξέρω πως μακριά σου δεν μπορώ να ζήσω ούτε λεπτό και αισθάνομαι ότι το τέλος πολύ σύντομα θα μου χτυπήσει την πόρτα. Σε λατρεύω και δεν θέλω να σε χάσω.Είσαι ό,τι πιο σημαντικό έχω, το νόημα της ζωής μου, όλο μου το είναι, είσαι όλη μου η ζωή. Κάθε γλυκιά σου λέξη μου χαρίζει το χαμόγελο, κάθε σου χάδι με ανατριχιάζει και με κάνει να παραλύω. Τρελαίνομαι, κάθε σου φιλί με αναστατώνει, με ταράζει. Όταν μου γελάς μου γελάει όλος ο κόσμος, όταν είσαι λυπημένος η καρδιά μου σπάει σε χίλια κομμάτια. Όταν μου αφιερώνεις τα καλύτερα σου γκολ με κανεις υπερήφανη. Σαν ανταπόδοση σου έδωσα την αγάπη μου. Την δέχτηκες, την αξιοποίησες, την έκανες να υπάρχει, να έχει νόημα. Με έχεις κάνει να σε αγαπήσω όπως δεν έχω ξανά αγαπήσει ποτέ πάλι στο παρελθόν μου.Μέσα απο την αχτίδα των ματιών σου έδινες φως στις σκοτεινές μέρες της ζωής μου. Το χάδι της φωνής σου τροφή για μένα, το γλυκό των χειλιών σου ανάσα και αέρας. Πίστευα πως δεν ζούσα μέχρι να σε γνωρίσω, ένα άψυχο σώμα χτυπήμενο από της ζωής τα κύματα. Ήρθες εσύ όμως αγάπη μου και γνώρισα τη ζωή. Κάθε στιγμή μαζί σου, στιγμή ξεχωριστή, στιγμή μοναδική. Πόσες φορές θυμώσαμε, κλάψαμε, αλλάξαμε και γελάσαμε!! Ποτέ όμως δεν αρνήθηκα το σ' αγαπώ μου... Ποτέ δεν σε έβγαλα από την καρδιά μου. Η αγάπη μας δυνάμωνε, γινόταν αλλιώτικη, διαφορετική. Μοιράστηκα μαζί σου τις σκέψεις μου, τα προβλήματα μου, τις ανησυχίες μου... Τα απέραντα συναισθήματα μου για σένα.
Πίστεψα σε σένα, στην αγάπη σου, στην λατρεία σου... Πίστεψα στο όνειρο που πλάσαμε μαζί. Ένα όνειρο φτιαγμένο από λουλούδια, ήλιο και απέραντη αγάπη. Ένα όνειρο γεμάτο φλόγα και πάθος. Τώρα που είσαι ζωή μου... όνειρο μου... Να μπορούσα να σου δώσω ένα χάδι από μέλι να γλυκάνω τις πληγές σου... Αχ! και να μπορούσα! Να μπορούσα να γίνω αγέρας να 'ρθω κοντά σου, να φύσηξω δυνατά και να διώξω όλες τις άσχημες σκέψεις που σε βασανίζουν... Θα είμαι όμως πάντα πλάι σου, όταν γελάς, όταν κοιμάσαι, όταν κλαις! Θα είμαι εκεί να σκουπίζω τα δάκρυα σου... Θα το νοιώσεις! Σε χρειάζομαι. Μην μαχαιρώνεις μια καρδιά που σ' αγαπά... Μην σκοτώνεις το όνειρό μας! Ο χειμώνας που πέρασε ήταν απο τις πιο δύσκολες φάσεις τις ζωής μου, καταστάσεις δυσκολες, παράξενες. Μέσα στην ψυχή μου πόνος. Μια καρδιά χαραγμένη. Μια ζωή μουντή, ένα γκρίζο σκηνικό, η σκέψη μου χλωμή... Ήρθες εσύ εντελώς ξαφνικά από τη πρώτη στιγμή ένιωσα σα να ήξερα καιρό, χρόνια. Δέθηκα μαζί σου. Στη ζωή μου τώρα ήρθε καλοκαίρι... Πόσα πολλά ήξερες για μένα; Λες και ήσουν ένας αθόρυβος παρατηρητής... Το ένιωθα ότι σ' αγαπούσα από τη πρώτη στιγμή από όταν μου κράτησες το χέρι με κοίταξες στα μάτια και είπες "Χάρηκα για τη γνωριμία, με λένε μελένια!" Εκείνη τη στιγμή που τα βλέμματά μας συναντήθηκαν διάβασα τη ψυχή σου και μέσα βρήκα γαλήνη, ζεστασιά κ έμεινα εκεί, η ψυχή σου για μένα είναι μια θέση από την οποία δε θέλω να φύγω ποτέ ένα λιμάνι που κρατάει την τρικυμία μακριά... Μου έμαθες ότι στο ζυγό της αγάπης δεν πρέπει μόνο να δίνεις αλλά και να παίρνεις... λοιπόν αφού μου έδωσες την καρδούλα σου, σου έδωσα και εγώ τη δική μου τώρα που πατσίσαμε, τώρα μάτια μου ήταν, είναι και θα είναι αγάπη! Αγαπούλα μου, γλυκιά παραδεισένια ο ουρανός είναι μέσα στα δύο σου μάτια, είσαι η άνοιξή που γεμίζει την καρδιά μου αγάπη, εκείνη την αγάπη που με κυριεύει που είναι πάντοτε μέσα στην καρδιά μου, που με αγγίζει με το πιο απαλό τρόπο των ονείρων μου, που μου μεθάει το νου. Τα λόγια μου δεν είναι φενάκη, αγάπη μου για σένα γλυκό μου κοριτσάκι είναι κι από τον ήλιο πιο ζεστή, πιο βαθιά από τις θάλασσες και τους ωκεανούς, περισσότερη και από τα αστέρια που υπάρχουν στον ουρανό πιο γοητευτική και από το φεγγάρι.Ήρθες σαν όνειρο μες τη ζωή μου, της έδωσες νόημα και ομορφιά. Δεν ξέρω αν το χαμόγελο σου είναι αυτό που μου δίνει τη γλύκα ή αν τα μάτια σου είναι αυτά που με καίνε. Περίμενα μέρα τη μέρα να ακούσω αυτή τη γνώριμη φωνή που άκουγα μέσα μου και μου ψυθίριζε στ' αυτιά πως μ' αγαπά.Ένιωθα να κρατάω στα χέρια μου τη δική σου όψη και να γεύομαι τα χείλη σου τα βράδια στο όνειρό μου. Αισθανόμουν την παρουσία σου σε κάθε βήμα μου, σε κάθε ανάσα μου. Πρωτού ακόμα σε γνωρίσω, αγαπούσα τη μορφή σου. Τώρα ξέρω πως σ' αγαπούσα και θα σ' αγαπώ. Τώρα αγάπη μου ξέρω πως εσύ ορίζεις την καρδιά μου γι' αυτό και σου ανήκει. Είσαι κάτι μοναδικό στη ζωή μου! Μέσα στη γλυκιά μελωδία της αγάπης που πηγάζει από τον πιο ρομαντικό σταθμό του ραδιοφώνου, ο κάθε άνθρωπός ονειρεύεται το απρόσμενο εκείνο που την καρδιά του θα κάνει να πετάξει από χαρά και ευτυχία, σαν ένα άσπρο περιστέρι ελεύθερο στον ουρανό και θα ζήσει ένα μεγαλείο με όλο του το είναι... "Το μεγαλείο της αγάπης" αυτό που συγκινεί κάθε νέο και γέρο, κάθε κοντινό και ξένο, κάθε άντρα και καθε γυναίκα καθετί που έχει ζωή μέσα του. Αγάπη είναι ένα συναίσθημα δυνατό που το ζουν και μικροί και μεγάλοι και πηγάζει μέσα από ερωτική ψυχή.Η αγάπη δεν γνωρίζει μίσος παρά μόνο ζεστασιά. Η αγάπη όμως δεν είναι μόνο γλύκα αλλά και πόνος. Πόνος βαθύς, γλυκός που το συναίσθημα αυτό δυναμώνει σαν να ζεις σε παιχνίδι μαγικό που τα πιόνια είναι εσύ κι αυτός... Αυτή και εσύ. Αγάπη γνωρίζει αυτός που στην αγκαλιά του έρωτα πέφτει και αφήνεται στη γλυκιά μελωδία της ψυχής που του λέει σ' αγαπώ. Τυχερός ο άνθρωπός αυτός που ξέρει ν' αγαπάει, τυχερά τα συναισθήματα που μ' αυτή την εκδήλωση κανείς κερδίζει.Τυχερή και 'γω που για την έννοια της αγάπης μιλώ, γιατί πιστέψτε με πως είναι το σημαντικότερο συναίσθημα για το οποίο ζω...Πρώτη φορά αγαπάω πραγματικά! Κοιτάζω τον ουρανό και δακρύζω δίχως λόγο. Φέρνω την εικόνα σου στο μυαλό μου και ραγίζω σαν μωρό. Κοιτάζω την φωτογραφία σου μάτια μου και η μόνη αντίδραση μου είναι να την χαζέυω με τις ώρες!! Κοιτάζω τις ώρες, τα λεπτά ακόμα και τα δευτερόλεπτα αγάπη μου, για να έρθει η στιγμή που θα σε αντυκρίσω στην πραγματικότητα στα μάτια μου και όχι μοναχά στα όνειρά μου...αλλά υπομονή...εξάλλου γι'αυτό είσαι εκεί ΄στο μέλλον και με περιμένεις... γιατί είσαι σταλμένη από το πεπρωμένο σου την στιγμή της γεννησης σου--την στιγμή της διμιουργίας σου...Ξύπνιος είμαι αλλά ονειρεύομαι εσένα, εσένα με την βελούδινη επιδερμίδα τα μελένια μάτια που σαν το ολόγιομο του φεγγαριού αστράφτουν. Τα μαλλιά σου, τα μαλλιά σου είναι τόσο κόκκινα όπως το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα του κόσμου. Εσύ είσαι αυτή, αυτή που πήρε από την καρδιά μου την ψυχή και την κομμάτιασε. Δεν πειράζει... Εγώ την πρόσφερα σε εσένα για να δεις τι νιώθω εγώ για 'σένα.Η αγάπη μου για 'σένα είναι σαν ένας μεγάλος κήπος γεμάτος από κίτρινα τριαντάφυλλα. Όσο πιο πολύ προσπαθώ να τον φροντίσω, τόσο πιο πολύ πληγώνομαι από τα αγκάθια τους. Η ομορφιά τους, δίνει την εντύπωση ότι ο κόπος που κάνω δεν θα πάει χαμένος. Όμως τελικά, το μόνο που κερδίζω απ' αυτή τη προσπάθεια, είναι οι πληγές. Πληγές που πονάνε το κορμί μου. Μα εγώ δε το βάζω κάτω.Επιμένω ν' αγαπάω και να θέλω να φροντίσω αυτόν τον κήπο. Όμως, ο κήπος σταμάτησε να ανθίζει. Άρχισε να γίνεται άγριος και εγώ φοβάμαι, διστάζω να τον πλησιάσω. Τον κοιτάζω από μακριά και νιώθω πόνο. Παλιά, όταν ήμουν κοντά του, άκουγα όμορφες μελωδίες από πιάνο. Τώρα, δεν ακούω τίποτα. Ο κήπος δεν θέλει τη φροντίδα και την αγάπη μου. Με διώχνει μακριά του και δεν ανθίζει πια. Θύμωσε μαζί μου κι εγώ μαράθηκα. Έπρεπε να σκεφτώ νωρίτερα πως τα κίτρινα τριαντάφυλλα είναι του μίσους. Ο κήπος με μίσησε. Μα τι έκανα; Απλά ήθελα να μ' αφήσει να τον αγαπώ. Το μόνο που ζήτησα ήταν να νοιάζεται για μένα και να με κάνει να χαμογελάω. Όπως νοιάζομαι εγώ για εκείνον. Να ανθίζει. Τα πράγματα άλλαξαν όμως τόσο πολύ. Ήρθε ο χειμώνας και πάγωσα απ' την κατάληξη που είχε η σχέση μου με τον κήπο. Μα ακόμα. Σ' αγαπώ...Aγάπη θα πει να σε νοιάζει μόνο η ευτυχία του άλλου... Και τότε μπορείς να δώσεις και τη ζωή σου για εκείνον... Βάζεις το κορμί το δικό σου μπροστά για να χτυπήσει εσένα το άσπρο αμάξι... Παίρνεις το τσιγάρο από τα χείλη του και το πετάς πολύ μακριά, τόσο που να μην μπορεί να τον βλάψει... Και όταν είναι τρομαγμένος τον κρύβεις στην αγκαλιά σου. Χαϊδεύεις τα μαλλιά και τον κρατάς σφιχτά απ' το χέρι σαν να είναι μικρό παιδί, που πρέπει να προστατεύσεις... Και όταν γελάει κανείς δεν μπορεί να σε πληγώσει. Η ευτυχία του είναι ελπίδα και η ελπίδα ζωή... Τότε όλα μοιάζουν σαν έναν ήλιο που μόλις βγαίνει, σαν ένα μικρό που γελά όταν του ψιθυρίζουνε στο αυτί του "σ' αγαπώ." Επέτρεψε μου όμως να σου τραγουδήσω το επόμενο "βαλεντινιάρικο κομματάκι":
Νύχτωσε και είμαι πάλι μόνος
δεν αντέχω άλλο πια την μοναξιά,
η απουσία σου με τρελαίνει
και των ματιών σου η ομορφιά.
Σε βλέπω κάθε νύχτα στο όνειρό μου
πως είμαστε αγκαλιά μαζί,
θεέ μου δεν αντέχω αυτό το πόνο
να είμαι εδώ και να 'σαι εκεί.
Είσαι για μένα το όνειρο
που θέλω να αποκτήσω,
έλα σε μένα αγάπη μου
ποτέ δεν θα σ' αφήσω.
Έγω για σένα Mελένια μου
δίνω και την ζωή μου,
γιατί μονάχα εσύ μπορείς
να αγγίξεις την ψυχή μου.
Αφού τώρα το μόνο που κάνω είναι να κοιτάω τα άστρα και να βλέπω το πρόσωπο σου και οπότε δεν είμαι καλά σκέφτομαι εσένα με το παιχνιδιάρικο βλέμμα και το κόκκινο σκουφάκι του Αϊ- Βασίλη στο κεφάλι και χαμογελάω... Να ξέρεις ότι είσαι πολύ ξεχωριστή για 'μένα. Μ' αυτό το γράμμα θέλω να σου εκφράσω τα αισθήματα μου για 'σένα, αυτά τα λόγια αγάπης που δεν είναι παρμένα από βιβλία αλλά από σελίδες που ανήκουν στο βιβλίο της καρδιάς μου. αρχικά ποτέ δεν είχα την ιδέα ότι θα ήσουν το τέλειο... Πριν σε γνωρίσω πίστευα πως κανείς δεν θα υπάρξει στον κόσμο που θα μπορέσει να ξεχωρίσει την απλή επιθυμία από τον έρωτα, το ψέμα από την αλήθεια και το μίσος από την αγάπη.Καθώς όμως σε κοίταξα στα μάτια η φλόγα της καρδιάς μου ξεχώρισε την τελειότητα... Εσένα! Εσύ ήσουν αυτή η πριγκηπέσα με το άσπρο άλογο που ονειρευόμουν μικρός στα παραμύθια. Εσύ ήσουν ο άγγελος που κατέβηκε από τους ουρανούς για να πραγματοποιήσει το πιο γλυκό όνειρο της ζωής μου... αυτό που πιστεύω πως θα κρατήσω μέχρι τα γηρατιά μου και θα το πάρω μαζί μου και στο θάνατο γιατί ποτέ δεν θα το αποχωριστό. Είσαι το πρόσωπο που μόλις το κοιτώ μου δίνει νόημα στη ζωή μου και την ελπίδα ότι κάποτε θα σε κρατήσω σφιχτά στην αγκαλιά μου και δεν θα αφήσω ποτέ. Ποτέ δεν θα ανοίξω την αγκαλιά μου για να σε πάρει κάποιος άλλος που σίγουρα δεν θα σε αγαπήσει όσο εγώ... Γιατί να ξέρεις ότι εγώ θα είμαι ο κηπουρός και 'συ το τριαντάφυλλο που δεν θα αφήσω να μαραθεί ποτέ. ας γίνει η αγάπη μου νερό και η φροντίδα μου ο ήλιος για να σε κρατάει για πάντα ζωντανό... Να ξέρεις αγάπη μου ότι δεν θα υπάρξει καλύτερος προστάτης για 'σένα εκτός από 'μένα γιατί έχω ορκιστεί σε όρκους ιερούς ότι θα είσαι φυλαγμένος μέσα στην καρδιά μου ώστε να μην σε πειράξει κανείς γιατί η καρδιά μου είναι τόσο δυνατή για 'σένα που καμιά κατάρα, ούτε λύπη, ούτε ταραχή, ούτε αμφιβολία, ούτε μίσος μπορεί να την αγγίξει. . .Το μυστικό της δύναμής της εκτός από την παρουσία σου στη ζωή μου είναι ότι δίπλα στο όνομά σου γράφεται με δικό μου αίμα στην πιο γλυκιά σελίδα της καρδιάς μου. Πολύ πριν σε γνωρίσω αγαπούσα την ιδέα σου. Πριν ακούσω την φωνή σου ήξερα την σιγουριά της. Πριν νοιώσω το άγγιγμα σου, επιθυμούσα την τρυφερότητα σου! Πριν νοιώσω το πρώτο σου φιλί αναζητούσα το πάθος του. Πριν σε γνωρίσω γνώριζα ότι ήθελα μόνο εσένα! Κι όταν σε βρήκα, μόνο τότε ανακάλυψα πως ήσουν αυτός ο άνθρωπός που ονειρευόμουνα και φανταζόμουνα χρόνια τώρα!
Σ' αγαπώ, όχι μόνο γι' αυτό που είσαι,
αλλά γι' αυτά που είμαι εγώ όταν είμαι μαζί σου.
Σ' αγαπώ, όχι μόνο επειδή έχεις φτιάξει τον εαυτό σου όπως είναι,
αλλά επειδή φτιάχνεις και μένα.
Σ' αγαπώ επειδή έχεις κάνει περισσότερα
απ' όσα θα μπορούσε να είχε κάνει οποιοσδήποτε,
για να με κάνει ευτυχισμένο.
Κι όλα αυτά τα κατάφερες με το να είσαι ο εαυτός σου.
Σ' αγαπώ.
Μην ξεχνάς, κρατάς στα χέρια σου κάτι πολύτιμο, τη καρδιά μου!
Τελειώνοντας κάπου εδώ το ξέσπασμα μου και αφού τα'βγαλα όλα και ηρέμησα (εσωτερικά) τώρα θέλω εκεί που με περιμένεις κάπου εκεί στο μέλλον... να προσέχεις γιατί θέλω να σε βρώ καλά και δυνατή+γερή... υπομονή και σε λίγο θα'μαι κοντά σου... Σ'-Α-Γ-Α-Π-Ω...
Υ.Σ: 1 (το όνομα Μελένια είναι τυχαίο)
Υ.Σ: 2 Φινάλλε: 20:30μ.μ
...για σένα κοπέλα της ζωής μου που με περιμένεις κάπου εκεί στο μέλλον και που θα φροντίσω να σε βρώ στις 14 φεβρουαρίου - ημέρα του αγίου βαλεντίνου και που θα φροντίσω λίγες ώρες πριν σε αντικρύσω, να σου στείλω μ'ένα ταχυδρομικό περιστέρι πιασμένο στο ποδαράκι του αυτό εδώ το γράμμα...:
Αγαπημένη μου...
Για μια εξαιρετική ημέρα αγάπης σαν τη σημερινή δεν θα μπορούσα να μην σου προσφέρω ένα μπουκέτο με υπέροχα φρέσκα κόκκινα τριαντάφυλλα, που ξέρω πόσο τα αγαπάς – και μπορεί τα λουλούδια να είναι ο καλύτερος τρόπος για να εκφράσει κανείς τα συναισθήματά του όταν τα λόγια δεν είναι αρκετά, όμως εγώ ένιωσα την ανάγκη να σου γράψω και αυτό το γράμμα που διαβάζεις τώρα.
Χθες το απόγευμα λοιπόν, ενώ έγραφα το γράμμα συνειδητοποίησα (για άλλη μια φορά) τι μοναδικό πλάσμα που είσαι και πόσο τυχερός θα πρέπει να νιώθω που βρίσκεσαι στη ζωή μου. Μετά σκέφτηκα ότι μπορεί τα τριαντάφυλλα να αποτελούν ιδανικό για δώρο σε κάθε περίσταση, όμως ήθελα να σου πάρω και κάτι άλλο, ένα δώρο που αντέχει για πάντα. Γι’ αυτό σου στέλνω και ένα λούτρινο αρκουδάκι που κρατάει ένα καλαθάκι με διάφορα στολίδια, καρδούλες και σοκολάτες, γιατί φαντάζομαι ότι θα το βρεις πολύ τρυφερό και πολύ χαριτωμένο, ό,τι πρέπει για την ημέρα των ερωτευμένων!
Μετά πήρα και ξεφύλλισα τα album μας που έχουν περισσότερες από 2000 φωτογραφίες σου και θυμήθηκα τη μέρα που σε γνώρισα...Ήταν Αύγουστος κι εσύ περπατούσες στον μεσημεριανό ήλιο. Ήσουν (και παραμένεις) τόσο όμορφη που ακόμα κι η Αφροδίτη θα σε ζήλευε!
Κι εκεί που έψαχνα λόγια να σου εκφράσω τον πόθο και τον μεγάλο μου έρωτα, μου ήρθε μια καταπληκτική ιδέα για δώρο και τηλεφώνησα αμέσως στο ταξιδιωτικό πρακτορείο και... έκλεισα εισιτήρια για Καζαμπλάνκα, γιατί θυμήθηκα ότι τότε που βλέπαμε την ταινία μου είχες πει ότι ήταν το όνειρό σου να πας! Και μετά το σκέφτηκα καλύτερα και είπα... «γιατί να μην πάμε εκεί – αλλά και στην Costa Rica (που σου αρέσει επίσης) – ως γαμήλιο ταξίδι;!».
Ναι, γλυκό μου μπουμπούκι, καλά το κατάλαβες – μαζί με τα δωράκια και μαζί με την αγάπη μου σου κάνω και πρόταση γάμου! Γι’ αυτό μέσα στο μπουκέτο με τα πιο δημοφιλή λουλούδια του κόσμου (που ζήτησα από το Valentine να έχουν όλες τις αποχρώσεις της κλίμακας του κόκκινου), θα βρεις ένα πολυτελές κουτί σε σχήμα καρδιάς, που έχει μέσα ένα δαχτυλίδι, που ο κοσμηματοπώλης μου είπε κατά λέξη ότι είναι «ένα έργο τέχνης που αποδεικνύει το καλό μου γούστο και ότι είναι μόνο για αυτούς που ξέρουν να διαλέγουν...» - εκείνος το είπε, ελπίζω να συμφωνήσεις :-) ! Για μένα όμως πάνω απ’ όλα είναι ένα κλασικό δώρο που εκφράζει αγάπη και τρυφερότητα και του οποίου η αξία δεν συγκρίνεται με την αξία του χαρακτήρα σου και τη σημασία που έχεις για μένα.
Σε φαντάζομαι ντυμένη νυφούλα στο πλευρό μου την ώρα της τελετής, να κρατάς το νυφικό μπουκέτο και να λάμπεις μέσα στο λευκό τούλι με τη δαντέλα και τους ροζ φιόγκους από λεπτή σατέν κορδέλα.
...Και τώρα σε φαντάζομαι να διαβάζεις το γράμμα μου και να χαμογελάς από ευτυχία...Ανυπομονώ να βρεθούμε καρδιά μου για να σου δώσω... αγάπη με το τσουβάλι!
...και να ξέρεις και κάτι άλλο:
Κάτι τέτοιες μέρες που τα όνειρα βαραίνουν την ψυχή και αναζητούν μια στέγη, μια συννεφιά σκιάζει την ψυχή μου... Ψάχνω έναν ήλιο σε μάτια αγαπημένων, που έψαχναν να βρουν κόκκινες πεταλούδες σε δάση σκοτεινά και χάθηκαν για πάντα. Τα όνειρα ξημέρωσαν σε λασπωμένους δρόμους, τα μάτια που τα έβλεπαν γεράσανε προσμένωντας... Ένας αγαπημένος χάθηκε ίσως μας στέλνει μαύρα τριαντάφυλλα με κόκκινες πιτσίλες...
Κατι τετοιες μερες το ταξίδι είναι απρόβλεπτα όμορφο και καθόλου μονότονο, η θέα πολύχρωμη και απεριόριστη, η εναλλαγή των τοπίων μας κλέβει το βλέμμα, η εναλλαγή των αισθημάτων μας κάνει να σκιρτούμε... ...οι αναταράξεις μας τρομάζουν, μας κάνουν να κλείνουμε τα μάτια στο κενό κάτω από τα πόδια μας, αλλά και πάλι το ταξίδι αυτό είναι ωραίο και....συνεχίζεται, μέρα και νύχτα, με καιρό και με γαλήνη, με όνειρα και με εφιάλτες, με ομίχλη και με ξαστεριά...
Τίποτε δεν μπορεί να θεραπεύσει τις αισθήσεις εκτός απο την ψυχή
όπως τίποτε δεν μπορεί να θεραπεύσει την ψυχή εκτός από τις αισθήσεις.
Είναι σαν ένας κύκλος που το κέντρο του είναι παντού και η περιφερειά του πουθενά.
Ο χρόνος θα γιατρέψει ..μπορεί η αυριανή μέρα να φανεί πιο ευνοϊκή.
όσο υπάρχει ζωή..υπάρχει ελπίδα!
Θυμήσου..υπάρχει πάντοτε κάποιος σε πολύ χειρότερη θέση από την δική σου.
Δεν υπάρχει τιποτα ισχυρότερο απ την ανάγκη, γιατί όλα υποτάσσονται σ αυτήν.
Ο χρόνος θα τα εξηγήσει όλα, είναι ο μεγάλος ομιλητής και δεν θέλει να του κάνουν ερωτήσεις για να μιλήσει.
Αυτοί που ξέρουν ν’ αγαπούν, ούτε απατούν, ούτε απαιτούν, ούτε επαιτούν...
Αν ένα επιχείρημα με λογικές ατέλειες, αλλά γεμάτο συναισθηματισμό, καταφέρει να μας συγκινήσει, είναι περιττό να μας πείσει. Ο σκοπός του πέτυχε. Πόσες φορές δεν είμαστε παραχαράκτες των λογισμών του άλλου, όταν ερμηνεύουμε τυπικά εκείνα τα λόγια, που κάποια ανάγκη ή πάθος τον έσπρωξαν να τα πει; Κάθε ερωτηματικό είναι κι ένα δρεπάνι... της άγνοιάς μας ή της πλάνης μας! Αν η αγάπη δεν ήταν πόνος, τότε κανείς δε θα έλεγε το σ’ αγαπώ με δάυκρυα στα μάτια. Κι ο έρωτας, ο πραγματικός έρωτας, στο ένα χέρι κρατάει τόξο και στο άλλο ένα μεγενθυντικό φακό που μεγιστοποιεί τα ελάχιστα. Αυτοί που ξέρουν ν’ αγαπούν, ούτε απατούν, ούτε απαιτούν, ούτε επαιτούν...
Εκκίνηση 13:20
...πάντα όταν βλέπουμε ένα όνειρο που έχει να κάνει με κακά μυνήματα μεταφέροντας μας, εχει συμβεί να ξυπνάμε το πρωί και να κλαίμε και ν'απορούμε σαν αυτό που είδαμε να έγινε στην πραγματικότητα.Εγώ γι'ακόμα μια φορά κοπέλα της ζωής μου που με περιμένεις εκεί στο μέλλον και αν δεν μου τύχει κάτι κακό στο δρόμο μου και καταφέρω τελικά να σε συναντήσω να ξέρεις ότι θα έχω μαζί μου στην τσέπη μου και αυτό εδώ το ραβασάκι το οποίο έγραψα σ'ενα διαλλειμα που έκανα ερχόντας σε, σε σένα! Αλλά επειδή σίγουρα από το σόκ ότι κατάφερα τελικά και είμαι δίπλα σου κ δεν έχεις την δύναμη ουτε καν να διαβάσεις θα σου δώσω την χαρά να στο διαβάσω εγώ με αντάλλαγμα στο τέλος απλώς μια σου αγκαλιά...
Βρίσκομαι σε μια θέση έτσι + έτσι δύσκολη γιατί δεν έχω καθόλου την ευχέρεια να σου εκφράσω με ωραία λόγια τα αισθήματα μου.Το μόνο που έμαθα από τους γονείς μου είναι ν'αγαπώ...ν'αγαπώ την κοπέλα για την ψυχή της και την καρδιά της και ΌΧΙ για το σώμα της! Αν και είμαι εμποτισμένος απ'τα ζωηρότερα αισθήματα που μπορεί να προκαλέσει ο έρωτας, η έκφραση πεθαίνει στα χείλη μου όταν σε πλησιάζω στα μάτια και σε κοιτάω βαθιά μέχρι να λυποθυμίσω από την ταχυπαλμία αλλά και από το πάθος, το πάθος που μου έμπνευσες. Πλέον το μόνο που μπορεί και με παρηγορεί για την ξηρασία της φαντασίας μου, που τόσο άσχημα υποβοηθεί τους προσφιλέστερους πόθους της καρδιάς μου, είναι να συλλογίζομαι ότι πολύ συχνά και η πνευματώδης σκέψη δεν είναι παρά η μάσκα μιας απάτης, και ότι ο αληθινός έρωτας δεν χωρατεύει ποτέ. Τώρα όσο για μένα που δεν ξέρω τον έρωτα με λόγια και με στοίχους αλλά μόνο με ζωηρές και βαθιές εντυπώσεις (από κοντά) προτιμώ να σου δηλώσω ότι σε αγαπάω αληθινά με την αταξία μιας ατημέλητης πρόζας, παρά από το να σου μιλήσω για έναν ψεύτικο έρωτα με τη γλαφυρότητα ενός ποιητού. Εξάλλου βλέπεις ότι η εξομολόγηση μου είναι πολύ πεζή, χωρίς εξάρσεις και χωρίς στολίδια, η καρδιά μου είναι μια καρδιά γοητευτικά αιχμαλωτισμένη, αλλά που αγνοεί να εκφράζει περίτεχνα τον πόνο της, και γι'αυτό προσφέρεται σιωπηλά και ευλαβικά σε σένα.
Θα ήσουν τόσο σκληρή ώστε ν'αποκρούσεις την προσφορά ενός ερωτευμένου που ομολογεί την πανωλεθρία του και ζητάει και άλλες ακόμα αλυσίδες γιατί τα δεσμά σου είναι γι'αυτόν γλυκήτατα;;;; Λένε πολλά για την χαριτωμένη κακεντρέχεια του πνεύματος σου και την θεληματική ζωηρότητα της φαντασίας σου, αλλά σε παρακαλώ λυπήσου με... και μην μ'αφήσεις στην σκληρή αβεβαιότητα.Όσο μοιραία και να είναι η απόφαση σου πρέπει να ελπίζω και να μην φοβάμαι. Τα χείλη σου λοιπόν τέλος ας μιλήσουνε καθαρά: Δεν θα πάψουν να είναι ωραία, ακόμη και αν προσφέρουν καταδικαστική για μένα απόφαση. Τότε μόνο θα εγκαταλέιψω τις γοητευτικές χίμαιρες, θα πάψω να σκέφτομαι τους αδιάλυτους αυτούς δεσμούς, που μέσα σε κάποια ωραία <<αέρινα παλάτια>> μ'ενώνανε μ'ένα θείο πλάσμα... Και έτσι θα απαρνηθώ την ευτυχία μου από την στιγμή που δεν θα μπορώ πια να ελπίζω πως θα γίνω ο αγαπημένος σου...
Φινάλλε 15:20
Εκκίνηση: 15:45
...κάθε φορά που μία κοπέλα ερωτεύεται έναν νέο, η μητέρα πάντα θέλει να γνωρίζει τον αγαπημένο της, για αρκετούς βασικά λόγους... για το αν είναι καλό παιδί--αν είναι καλός χαρακτήρας--αν αγαπάει το βλαστάρι της--και αλλα τέτοια πολλά...οφείλει να γνωρίζει με ποιον έχει πάρε δώσε γιατι και ποια μητέρα δεν θέλει να δει το βλαστάρι της ευτυχισμένο.Εγώ πάντως για 1η φορά στη ζωή μου θέλω να κάνω κάτι που δεν έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου και δεν ξέρω τι αντιδράσεις θα επιφέρει αυτή η κίνηση και παράλληλα η πράξη αυτή.Όταν θα'ρθει η ώρα να ζητήσει η μητέρα της να με δει και θα θέλω και εγώ παράλληλα να την γνωρίσω γιατί πεθαίνω να έχω τελειες σχέσεις με την μητέρα της, θα κάτσω να γράψω πρώτα ένα γράμμα για να το διαβάσει η ίδια και αν γίνει αποδεκτό και δεν φάω χυλόπιτα τότε θα αποδεκτώ να με φέρει η αγαπημένη μου σπίτι της να με γνωρίσει η μητέρα της η οποία ξέρει πολύ καλύτερα απο την καθεμιά να ψυχολογεί τον άλλον και να κρίνει τι σόϊ πλάσμα είναι αυτός ο νέος κλπ που τις περισσότερες φορές ποτέ δεν πέφτουν έξω οι προβλέψεις των μαμάδων όσο και αν αντιδρούν τα κορίτσια τους στην αρχή....
Kυρία ... (όνομα)
Πιστεύοντας ότι αξίζω την εκτίμηση σας, παίρνω το θάρρος να σας ανοίξω την καρδιά μου, και να σας εξομολογηθώ ότι ναί αγαπώ την κόρη σας και η γοητεία των θελγήτρων της, που μ'έκανε να την αγαπήσω, δεν είναι λιγώτερη απ'την γοητεία της αρετής που της εμπνεύσατε από την παιδική της ηλικία. Ο συνδιασμός αυτός της αρετής και της ομορφιάς, τόσο σπάνιος και μερικές φορές υπο-εξαφάνιση στην εποχή μας εν-έτη 2007 έχει ενθουσιάσει την καρδιά μου και μετά το τέλος του ενθουσιασμού και παράλληλα της γέννησης του έρωτα έχει σκλαβώσει την ψυχή μου. Αν λοιπόν δεν αποδοκιμάζετε τους πόθους μου, σας παρακαλώ πάρα πολύ ταπεινά να μου επιτρέψετε να εκφράσω την αγάπη μου στην κόρη σας και να της προτείνω να συνδέση και με την ευχή σας την επισφράγιση της σχέσης μας αυτής.Έχω λόγους να πιστεύω ότι δεν έχω ακόμη αποπειραθεί να κατακτήσω την αγάπη της, από φόβο μήπως οι πόθοι μου δεν επιδοκιμαστούν και από τον μπαμπά της. Ευχαριστώ πάρα πολύ... ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ!
Επίσης πολύ σημαντικό ρόλο στην επισφράγιση μιας σχέσης (χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει ότι το πάμε για κάτι επίσημο + σοβαρό) παίζει και η θεία της κοπέλας όταν μετά την μητέρα της θέλει να σε γνωρίσει και η θεία της...! Επίσης κάτι που θέλω παράλληλα να κάνω είναι το ίδιο ακριβώς... να γράψω ένα γράμμα στην θεία της και αν γίνει αποδεκτό να κάνω το επόμενο βήμα να πάω να με γνωρίσει και αυτή, εξάλλου κάνει καλό στην κοπέλα γιατί τότε θα'χει και πιο πολύ ελευθερία από την στιγμή που θα ξέρουν ότι βρίσκεται μ'ένα καλό παιδί και όχι με κάποιον αλήτη.
Kυρία ... (όνομα)
Είχα πολλές φορές την ευτυχία και όχι εν-αγνοία σας, να συναντηθώ με την ανηψιά σας. Συχνά ένιωθα την ανάγκη να επωφεληθώ απ'τις ευκαιρίες αυτές για να τις εκμυστηρευτώ έναν ειλικρινή και έντιμον έρωτα, αλλά από την στιγμή που ετοιμαζόμουν να μιλήσω, οι φόβοι μου ξεπερνούσανε πάντα τις ελπίδες μου, και έτσι αναγκαζόμουν κάθε φορά να το αναβάλω. Ομολογώ πως άφησα να μου ξεφύγουν κάποια λόγια, που φαινόταν ότι εξυπηρετούσαν το σκοπό μου, αλλά η ανηψιά σας δεν τα κατάλαβε ή δεν θέλησε να τα καταλάβει. Κολακευόμενη ότι την εκτιμάει πολύ η οικογένοια σας, αποτελεί για μένα μια καλή σύσταση, και πέρνω το θάρρος να σας παρακαλέσω να γίνετε ο συνήγορος μου στην περίπτωση αυτή. Επιθυμώ πάρα πολύ και μέσω εσάς να της εκφράσω γι'ακόμη μια φορά τον έρωτα μου, και πιστεύω ότι είστε αρκετά καλή ώστε να μου εξασφαλίσετε την κατάλληλη ευκαιρία... Ευχαριστώ πάρα πολύ... ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ!
ΦΙΝΑΛΛΕ: 17:50
...θα σε ξάφνιαζα στέλνοντας σπίτι σου με courier πρωί-πρωί (και καλά), μάλιστα το παρακάτω γράμμα διότι 1η φορά θα είναι που θα έκανα (υποτίθεται) τέτοια εκδηλώση...:
Αμφιμονοσήμαντη αγάπη μου, για μια ακόμα φορά θα ήθελα να σου περιγράψω τις συντεταγμένες του εφαρμοστού διανύσματος που έχει αρχή την καρδιά μου και πέρας τα μάτια σου, μάτια που αποτελούν ταυτοτική συνάρτηση των δικών μου.Οταν βλέπω τις καμπύλες της γραφικής σου παράστασης, το μυαλό μου τείνει στο μέγιστο κάτω φράγμα της άνω φραγμένης σκέψης μου. Οταν νιώθω το άγγιγμα σου, η χημική μου ισορροπία διαταράσεται.
Το σύστημα μου μετατοπίζεται προς εκείνη την κατεύθυνση, που τείνει να αναιρέσει την επιφερόμενη μεταβολή που προκάλεσες.Μα το αποτέλεσμα είναι πάντοτε το ίδιο : 18 gr αγάπης που καίγονται όταν τα χείλη μου ενώνονται με τα δικά σου. Λόγω πλαστικής κρούσης αυτών, η κινητική μου ενέργεια μετατρέπεται σε δυναμική εξαιτίας των επτά ουρανών στους οποίους με ανεβάζεις με τα φιλιά σου. Η βελόνα του αμπερομέτρου της καρδιάς μου κοντεύει να σπάσει λόγω του υψηλού ρεύματος που με διαρρέει στο άγγιγμα σου.
Μα όταν βρίσκεσαι μακριά μου η ορίζουσα μου μηδενίζεται και το σύστημα γίνεται αδύνατο. Μόνο όταν σ'έχω στην αγγαλιά μου είναι η ορίζουσα ╪ 0 και έχω μοναδική λύση να σου δείξω την αγάπη μου. Μια αγάπη που όλα τα σημεία της ανήκουν στην ίδια κλάση ευθύγραμμων συγγραμικών διανυσμάτων.Γι'αυτό λατρεία μου, σου ζητώ να κρατήσεις για πάντα την αγάπη μου, ανεξάρτητα του όγκου και της συγκεντρώσεως σε Κ.Σ. (κανονικές συνθήκες) πίεσης και θερμοκρασίας. Σ'αγαπώ πολύ, τόσο που η αγάπη μου τείνει στο +άπειρο και το όριο της δεν ορίζεται.
Για πάντα δικός σου ένας απελπισμένος πρωτοδεσμίτης...
Απλός ορισμός ενός φιλιού:
η αφή ή το χάδι με τα χείλια σε περιπτώσεις αγάπης ή χαιρετισμού.
Το φιλί είναι η απλούστερη πράξη ρομαντισμού, όμως μπορεί να είναι και η πιο ερωτική, αισθησιακή πράξη. Πολλές φορές, ξεχνάμε πόσο υπέροχο είναι το φιλί. είτε πρόκειται για μία συνηθισμένη διαδικασία είτε πρόκειται για έναν τρόπο για να πεις «σ΄ αγαπώ».
Αλλά ένα φιλί μπορεί να είναι κάτι πολύ περισσότερο. Ένα φιλί μπορεί να εκφράσει και να ξυπνήσει τόσα πολλές διαφορετικές συγκινήσεις και συναισθήματα.Ο καλύτερος τύπος φιλιού είναι ένας που χρησιμοποιεί διαφορετικές παραλλαγές... όπως αρχίζοντας από ένα μικρό φιλί, που καταλήγει σε ένα γαλλικό φιλί, ίσως ρουφώντας το ανώτερο ή χαμηλότερο χείλος του ταιριού σας...
Μερικοί κανόνες για να κάνετε το φιλί περισσότερο αισθησιακό και ρομαντικό:
Δεν υπάρχουν μόνο τα χείλη!
Μη ξεχνάς τα μάγουλα, το πηγούνι, τα αυτιά ή ακόμη και τα ματόκλαδα.
Ένα από τα καλύτερα πράγματα στο φιλί είναι ότι δεν το βαριέσαι ποτέ! Υπάρχουν τόσοι πολλοί διαφορετικοί τρόποι για δώσεις ένα απλό φιλί που θα αφήσουν με ανοικτό το στόμα!
Τι πρέπει να θυμόμαστε για ένα φιλί:
Καθαρή Αναπνοή - Είναι πολύ σημαντικό. Να είσαι σίγουρος ότι έχεις πλύνει τα δόντια σου πριν βγείτε έξω. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από μία κακή αναπνοή. Αν πρόκειται να βγεις για φαγητό τότε φρόντισε να έχεις μαζί σου μία δροσιστική και αρωματική καραμέλα ή τσίχλα. Μην τη ξεχάσεις στο στόμα σου κατά τη διάρκεια του φιλιού.
Υγρά χείλη - Τα χείλη σου πρέπει να είναι λίγο υγρά κατά τη διάρκεια του φιλιού. Άγγιξε με τη γλώσσα τα χείλη σου, μία φορά πριν το φιλί. Οι γυναίκες πρέπει να αποφεύγουν το lip gloss , γιατί η γεύση γίνεται πικρή μετά από λίγο. Τα λίγο υγρά χείλη κάνουν ευκολότερη τη κίνηση στα χείλη του ταιριού σας και προσφέρει και στους δύο μία ευχάριστη αίσθηση.
Στάση - Να στέκεσαι κοντά στο ταίρι σου. Καθώς πλησιάζετε γείρε ελαφρά το κεφάλι, στην αντίθετη πλευρά από αυτή που γέρνει το ταίρι σου.
Κλείσε τα μάτια σου - Λίγο πριν τα χείλη σας συναντηθούν, κλείσε τα μάτια σου. Κάποιοι βέβαια προτιμούν να κρατούν τα μάτια τους ανοικτά. Μέχρι να το μάθεις είναι καλύτερα να τα έχεις κλειστά.
Γλώσσα - Τοποθέτησε την άκρη της γλώσσας σου στην άκρη της γλώσσας του ταιριού σου. Μην βάζεις τη γλώσσα σου σε μεγάλο βάθος. Εάν σου αρέσει μπορείς να περιστρέφεις τη γλώσσα σου. Διασκέδασε το και πειραματίσου!
Χείλη - Μπορείς να ερευνήσεις διαφορετικούς τρόπους χρήσης της γλώσσας σου. Προσπάθησε να αγγίζεις την γλώσσα σου στα χείλη του άλλου, με πολύ αργές και απαλές κινήσεις.
Τεχνικές φιλιού:
Το φιλί δεν εξαντλείται στις παρακάτω τεχνικές. Αποτελούν όμως μία πολύ καλή εισαγωγή για να εξερευνήσετε την παραδεισένια αυτή έκφραση αγάπης.
Ανοικτά χείλη: Άνοιξε το στόμα σου ελαφρά και τοποθέτησε τα χείλη σου στα χείλη του άλλου. Μην κρατάς την αναπνοή σου! Ανέπνεε από τη μύτη σου. Καθώς τα χείλη συναντιούνται πίεσε ελαφρά στο στόμα του άλλου. Μπορείς να κάνεις μικρές αργές κυκλικές κινήσεις ή να τα αφήσεις ακίνητα.
Κλειστά χείλη: Είναι το είδος φιλιού που θα έδινες στη θεία σου. Αντί να ανοίγεις τα χείλη σου όταν φιλάς μπορείς να τα έχεις κλειστά. Είναι μια καλή ιδέα για να δώσεις στον άλλο να καταλάβει ότι δεν θέλεις κάτι περισσότερο. Επίσης, είναι καλός τρόπος χαιρετισμού ή ένδειξη νευρικότητας όταν πρόκειται για το πρώτο φιλί.
Ρουφηχτό φιλί: Μπορεί να είναι ένα πολύ αισθησιακό είδος φιλιού. Αντί για ένα γαλλικό φιλί με το στόμα σου ανοικτό, όταν τα χείλη του άλλου είναι ανοικτά ρούφηξε το πάνω ή το κάτω χείλος σου με τα δικά σου, για ένα ή δύο δευτερόλεπτα και μετά δοκίμασε άλλο τύπο φιλιού.
Δάγκωμα: Αυτό το είδος φιλιού πρέπει να γίνει προσεκτικά ώστε να δημιουργήσει μία ευχάριστη αίσθηση στο ταίρι σου. Καθώς ρουφάς τα χείλη του, δάγκωσε τα απαλά, αλλά με προσοχή για να μη πληγώσεις το ταίρι σου. Αυτό πρέπει να γίνει όταν ξέρεις καλά το ταίρι σου, για να μη ξαφνιαστεί.
Φιλί έκπληξη: Ένα παράδειγμα είναι όταν ενώ ο σύντροφος σου νυστάζει ή κοιμάται εσύ το πλησιάζεις αργά αργά και τον φιλάς πολύ απαλά στα χείλη. Κάνε πιο έντονο το φιλί, όταν ανοίξει τα μάτια ή ξυπνήσει.
Το νόημα του φιλιού:
Φιλί στο χέρι - Σε λατρεύω.
Φιλί στο μάγουλο - Θέλω να μείνουμε φίλοι
Φιλί στο λαιμό - Σε θέλω
Φιλί στα χείλη - Σ' αγαπώ
Φιλί στο αυτί - Ας διασκεδάσουμε λίγο
Φιλί στη μύτη - Ας γίνουμε για λίγο παιδιά
Φιλί στη πλάτη - Πάθος
Φιλί στο πηγούνι - Εκτίμηση
Φιλί στα ματόκλαδα - Στοργή
Φιλί στο μέτωπο - Τρυφερότητα
|
Tools 
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
